Ο πολυτιμότερος παίκτης του EurobasketΝέων, τόνισε πως είναι παίκτης του Άρη και πως δεν υπάρχει καμία πρόταση για την απόκτησή του, ενώ τέλος δεν παρέλειψε να πλέξει το εγκώμιο του ΚώσταΜίσσα και των συμπαικτών του.
Η συνέντευξη του Κώστα Παπανικολάου στον ραδιοφωνικό σταθμό «Sentra 103,3»:
Πως νιώθεις που έχεις κατακτήσει 4 μετάλλια σε 3 χρόνια; «Είναι ένα πολύ μεγάλο επίτευγμα, ειδικότερα για την ηλικία μας. Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να διαχειριστούμε σωστά αυτή την επιτυχία».
Νιώθεις δικαιωμένος μετά από αυτό μετάλλιο; «Είναι ένα όνειρο που έχουμε την ευκαιρία να το πραγματοποιήσουμε μέσα από την Εθνική».
Πόσο δύσκολο είναι τόσο για εσάς όσο και για τον προπονητή να φτιάξετε ένα τόσο συμπαγές σύνολο μέσα σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα; «Αξίζουν πολλά συγχαρητήρια στον προπονητή μας, τον Κώστα Μίσσα. Στην ουσία μας έκανε ομάδα μέσα σε μία μέρα. Είναι πραγματικά αξιέπαινο. Είναι δύσκολο να μαζεύεις 12 παιδιά και να τα κάνεις ομάδα τόσο γρήγορα».
Ποιο ήταν τελικά το μυστικό της επιτυχίας; «Είναι το ότι είμαστε μαζί 4-5 χρόνια με όλα τα παιδιά, έχουμε μεταξύ μας πολύ καλή χημεία, είμαστε μια παρέα».
Το ότι είχατε ηττηθεί από τους Γάλλους στη φάση των ομίλων αποτέλεσε επιπλέον κίνητρο; «Όχι, ο τελικός είναι τελικός. Αυτό που μας οδήγησε στην κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου ήταν η ψυχή, η καρδιά και πάνω απ’ όλα η θέληση για τη νίκη».
Θεωρείς ότι το μπάσκετ είναι στο DNA του Έλληνα; «Σαφώς. Η γενιά μας έχει μεγαλώσει με μεγάλες επιτυχίες επομένως δεν θα μπορούσαμε να απαρνηθούμε τη μοίρα μας. Είμαστε υποχρεωμένοι να προσπαθούμε πάντα για το καλύτερο».
Στη Ρόδο ζήσατε ένα μικρό 87′. Πως το βιώσατε; «Ήταν μαγευτικό, η αγάπη του κόσμου ήταν μοναδική. Αυτές είναι στιγμές που θα μείνουν ανεξίτηλα χαραγμένες στο μυαλό όλων μας».
Αν και ήσουν από τους μικρούς αναδείχθηκες MVP του τουρνουά. Αυτό κάτι λέει… «Το ότι είμαι μικρός δεν αποτελεί κριτήριο. Στην ομάδα μου παίζω με παίκτες ακόμα και 10 χρόνια μεγαλύτερους άρα και πιο έμπειρους από εμένα. Η καρδιά και η θέληση για να παίξεις είναι αυτά που παίζουν σημαίνοντα ρόλο».
Την περσινή σεζόν στην Α-1 έπαιξες μόλις 52 λεπτά. Υπάρχει πικρία; «Σίγουρα. Κάθε παίκτης θέλει να παίζει. Από εκεί και πέρα είναι θέμα προπονητή και της φιλοσοφίας που ακολουθεί. Ίσως και εγώ πέρυσι να μην προσπάθησα αρκετά. Αυτό που πρέπει να κάνουμε εμείς οι μικροί είναι να δουλέψουμε, να αρπάξουμε τις ευκαιρίες που θα μας δοθούν ώστε να αποδείξουμε πως μπορούμε να παίξουμε εξίσου ανταγωνιστικά και σε συλλογικό επίπεδο».
Τον τελευταίο καιρό πολλά είναι τα μεταγραφικά σενάρια που σε φέρνουν στο στόχαστρο του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού… «Είμαι παίκτης του Άρη και έχω συμβόλαιο με την ομάδα. Άλλωστε δεν έχει γίνει κάποια επίσημη πρόταση».
Τι θα προτιμούσες: Να πήγαινες σε ένα σύλλογο όπου θα κέρδιζες περισσότερα χρήματα ή να είχες πιο πολύ χρόνο συμμετοχής: «Αυτό που χρειάζομαι για να καθιερωθώ είναι χρόνος συμμετοχής όπου κι αν παίζω».
Φοβάσαι μήπως η χρυσή γενιά στην οποία ανήκεις πάει χαμένη; «Όχι, όποιος δουλεύει δεν χάνεται».
Για τον παράγοντα κούραση εν όψει της κλήσης σου και στην Εθνική Ανδρών; «Όλα είναι στο μυαλό. Αν πεις μέσα σου πως δεν υπάρχει κούραση, τότε δεν τη νιώθεις».
Που θα ήθελες να αφιερώσεις αυτή την επιτυχία; «Πρώτα απ’ όλα στην οικογένεια μου που με στηρίζει, στους φίλους μου και σε όλους τους Έλληνες που ήταν στο πλευρό μας έστω και νοερά, μέσω της τηλεόρασης».


Αριθμός Πιστοποίησης ΜΗΤ 242701