Άρθρογραφει στην ”Athletic Press”

Από τις μέρες που έκανα τα … μπάνια μου και γέμιζα τις μπαταρίες μου για τη φετινή χρονιά, έχοντας επιλέξει τη στάση της αποτοξίνωσης από κάθε τι που έχει να κάνει με τα αθλητικά δρώμενα, διέκρινα μια μιζέρια σε ορισμένους για τον τρόπο που αντιμετωπίζουν τη νέα αρχή που επιχειρείται στον ΟΦΗ. Έλεγα ότι είναι και η …ζέστη, που ζαλίζει ορισμένους, περιμένοντας ότι σύντομα θα αντιληφθούν και αυτοί το τι έχει συμβεί στον ΟΦΗ και θα κρατήσουν την μοναδική στάση που πρέπει να έχει σε τούτη τη φάση, εκείνος που τρέφει αληθινά συναισθήματα αγάπης, αλλά και συμπόνιας απέναντι σε μια ομάδα. Και αυτή η στάση δεν μπορεί παρά να είναι μόνο ΘΕΤΙΚΗ για αυτά που έχουν γίνει και τα όσα μπορούν να γίνουν στο μέλλον, παρά τα όσα λάθη και τις παραλείψεις που πράγματι παρατηρούνται και εντοπίζονται στον σχεδιασμό, αλλά και τη γενικότερη λειτουργία της ομάδας. Αν θέλουμε να είμαστε ρεαλιστές, θα πρέπει να αντιληφθούμε ότι αυτό το καλοκαίρι ο ΟΦΗ, ήταν σαν τον ασθενή που πέθανε και…αναστήθηκε. Η ταφόπλακα έκλεισε πάνω του και τα μοιρολόγια είχαν αρχίσει να ακούγονται, όταν –έστω και την ύστατη ώρα-βρέθηκαν κάποιοι άνθρωποι να κρατήσουν αντίσταση. Θέλετε από την πίεση που δέχτηκαν; Θέλετε από καθήκον για την ομάδα του τόπου; Έβαλαν πάντως τα στήθη τους μπροστά. Την προσωπικότητα τους, την υστεροφημία τους και κάποιοι και τα χρήματα τους, δίνοντας το φιλί της ζωής που ο σύλλογος χρειαζόταν, για να μην περάσει στην….αιωνιότητα. Και αντί να είμαστε υπομονετικοί, να κάνουμε την κριτική μας, αλλά να δεχόμαστε τα δεδομένα και τις αντικειμενικές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν καθημερινά οι άνθρωποι που έχουν επιλεγεί για να κάνουν την δουλειά, οι πρώτες φωνές δυσαρέσκειας έχουν εδώ και καιρό αρχίσει να κάνουν την εμφάνιση τους, για το υψηλό μπάτζετ, για τις επιλογές παικτών κάποιες από τις οποίες δεν ήταν του διαμετρήματος του ΟΦΗ, για το τεχνικό δίδυμο και το ποιος κάνει το κουμάντο, ακόμα και για τις…μίζες που λένε στα καφενεία ότι παίρνουν οι άνθρωποι που χειρίζονται τις μεταγραφές. Και όλα αυτά πριν καν η ομάδα «πατήσει» το χορτάρι. Πριν οι προπονητές παρουσιάσουν τα πρώτα δείγματα της δουλειάς που έχουν κάνει όλο αυτό τον καιρό. Πριν οι ποδοσφαιριστές που αποκτήθηκαν δείξουν τις δυνατότητες τους. Ο σχεδιασμός του ΟΦΗ, πράγματι επιδέχεται σοβαρής κριτικής. Έγιναν λάθη στις επιλογές παικτών. Ίσως η ομάδα που αρχικά χτίστηκε με βάση και τα δεδομένα που υπήρχαν τότε, να μην ήταν αντάξια των προσδοκιών. Θα πρέπει όμως να αντιληφθούμε και το δύσκολο έργο που είχε το τεχνικό επιτελείο. Να συζητά με παίκτες χωρίς να γνωρίζει όχι μόνο το μπάτζετ της ομάδας, αλλά ακόμη και την ύπαρξη της! Ναι, ήταν ένας σχεδιασμός του ποδαριού. Και βεβαίως ελέγχεται αν ήταν και για μια ομάδα που θα είχε τις δυνάμεις αγωνιστικά ακόμα και να πρωταγωνιστήσει στη Β’ Εθνική. Οφείλουμε να θυμηθούμε όμως ότι εκείνες τις μέρες που ο Παπαβασιλείου και ο Σηφάκης έψαχναν παίκτες, ο κόσμος ήταν ακόμα στους δρόμους πιέζοντας τον Βατσινά να μεταβιβάσει τις μετοχές! Και χωρίς τίποτα να έχει ξεκαθαρίσει. Με τη συμφωνία να «χαλάει» από μέρα σε μέρα και εκείνους που σχεδίαζαν, να ξέρουν ότι δεν αποκλείεται ανά πάσα στιγμή όλα να τιναχθούν στον αέρα. Υπ’ αυτές τις συνθήκες λοιπόν, έγιναν λάθη. Χάθηκε χρόνος. Και αυτό δεν γίνεται να γυρίσει πίσω. Τις τελευταίες 15 μέρες παρατηρούμε μια «στροφή» στον σχεδιασμό. Αναζητούνται ποιοτικοί παίκτες. Άλλοι φεύγουν και άλλοι έρχονται. Αν μέχρι απόψε το βράδυ ολοκληρωθούν 1-2 μεταγραφές στην επίθεση όπου εντοπίζονται μεγάλες αδυναμίες, η ομάδα δεν είναι άσχημη. Με τη βοήθεια του κόσμου θα μπορέσει να «τσουλήσει» και στο «Γεντί Κουλέ», να αναδείξει την δυναμική της. Και αν χρειαστεί το κάτι παραπάνω, υπάρχει και ο Ιανουάριος, όπου με μεγαλύτερη ηρεμία και σιγουριά μπορούν να αναζητηθούν κάποιες μεταγραφικές επιλογές που θα της δώσουν την ποιότητα που χρειάζεται. Πάνω από όλα όμως απαιτείται ΘΕΤΙΚΗ διάθεση σε αυτό που γίνεται. Και όχι μιζέρια και πρόωρη καταδίκη σε κάποιους που είναι έτοιμοι να δώσουν και την ψυχή τους για να πάει καλά αυτό το εγχείρημα. Πριν τους περάσουμε τη θηλεία στο λαιμό, οφείλουμε να δούμε τη δουλεια τους και τις δυνατότητες τους. Και εμείς εδώ είμαστε με ΥΠΟΜΟΝΗ να κρίνουμε τα συν και τα πλην τους….