”Αρθρογραφεί στην ”Athletic Press”

Ο ΟΦΗ χρειάζεται χρηματοδότη… Την ώρα που στα χείλη των παραγόντων του ΟΦΗ ακούγεται τις τελευταίες ήμερες με μεγαλύτερη δύναμη η επικείμενη αποχώρηση του Γιάννη Κουράκη από την προεδρία, στην Γενική Συνέλευση των μετόχων της ΠΑΕ ΟΦΗ, στα τέλη του μήνα, το ερώτημα που θα τεθεί είναι -αν πράγματι οι εξελίξεις οδηγηθούν προς αυτήν την κατεύθυνση- το αν υπάρχει διάδοχη λύση, από πού θα προκύψει αυτή και ποιος θα την επιλέξει. Οι ανακοινώσεις περί μετόχων της ΠΑΕ ΟΦΗ στα μέσα της εβδομάδας για τους «716» που πίστεψαν στο όραμα τις ανεξαρτησίας και κατέθεσαν τον οβολό τους(άλλος περισσότερο και άλλος λιγότερο) αγοράζοντας μετοχές, αλλά και η δημοσιοποίηση του ελλείμματος των 500 χιλιάδων ευρώ που απαιτούνται για να καλυφθεί η διάθεση του 68% των μετοχών που ανήκε(και ανήκει ακόμη εδώ που τα λέμε…)στον Βατσινά, ήρθε να μας υπενθυμίσει τις αδυναμίες και τα μειονεκτήματα του περιβόητου σχεδίου της πολυμετοχικότητας. Το οποίο σχέδιο, αναγκαστικά επέλεξαν εκείνοι που μπήκαν μπροστά για τη σωτηρία του ΟΦΗ το καλοκαίρι, αλλά τέσσερις μήνες μετά βλέπουν τα σύννεφα να πυκνώνουν όλο και περισσότερο. Γιατί τα χρήματα που απαιτούνται είναι πολλά και ο πολυμετοχικός ΟΦΗ ακόμη και αν επιβιώσει από την πρώτη τρικυμία που έχει βρει μπροστά του, τίθεται σε αμφιβολία το κατά πόσο θα τα καταφέρει το ίδιο καλά και στο μέλλον. Γιατί ακόμη και αν υποθέσουμε ότι η πρώτη χρονιά «κουτσά-στραβά» θα βγει οικονομικά, το ερώτημα είναι που θα βρεθούν τα χρήματα για την δεύτερη, την τρίτη και ούτω κάθε εξής. Το «πολυμετοχικό» σχέδιο αποτέλεσε πράγματι μια «γοητευτική» πρωτοβουλία, αλλά έχει αποδειχθεί και σε ομάδες με μεγαλύτερη δυναμική (ΑΕΚ και ΠΑΟΚ), ότι προσφέρεται μόνο ως μια μεταβατική περίοδος με σύντομη ημερομηνία λήξης. Οι νέοι μέτοχοι της ΠΑΕ ΟΦΗ θα πρέπει να αναζητήσουν όσο το δυνατόν πιο σύντομα τους τρόπους για την ανεύρεση ενός επενδυτή, που οικονομικά θα εγγυάται την ασφαλή παρουσία της ομάδας για τα επόμενα χρόνια. Ενός χρηματοδότη, που θα έχει το κίνητρο και τη δύναμη να κρατήσει όρθια αυτήν την ομάδα. Γιατί δεν μπορεί να πανηγυρίζουμε επειδή στην μετοχική σύνθεση της ΠΑΕ μπήκε μια οικογένεια από τον τραπεζικό χώρο και διέθεσε 150 χιλιάδες ευρώ ή επειδή βρέθηκαν δυο επιχειρηματίες και αγόρασαν μετοχές 100 χιλιάδων ευρώ, την στιγμή που για να λειτουργήσει μια ποδοσφαιρική ομάδα και να είναι αξιόπιστη είτε στην Α’ είτε στη Β’ Εθνική απαιτούνται ετησίως 4 ή 5 εκατομμύρια ευρώ. Όταν όλος ο ενθουσιασμός του Ηρακλείου για την «ανεξαρτησία» του ΟΦΗ εξαντλείται με την αγορά μετοχών αξίας 1,6 εκ. ευρώ, καταλαβαίνει κανείς ότι οι εκτιμήσεις για το μέλλον δεν μπορεί να είναι αισιόδοξες. Πόσο μάλλον αν αναλογιστούμε ότι τα «μεγάλα» ποσά (από 20 χιλ. ευρώ και άνω) διατέθηκαν από ανθρώπους που είχαν άμεση ή έμμεση σχέση με τον ΟΦΗ και κάποια μεγαλύτερα, σε κάποιους επιχειρηματίες, «παρακαλετά» από τον δήμαρχο Ηρακλείου, ο οποίος σε αυτή τη διαδικασία έβαλε μπροστά το κύρος του και εισέπραξε το «ναι» κάποιων ανθρώπων που υπό άλλες συνθήκες πιθανότατα να μην ξόδευαν ούτε ευρώ για τον ΟΦΗ. Από αυτό το περιβάλλον, ο Γιάννης Κουράκης θα αναζητήσει «αγοραστές» και για το υπόλοιπο αδιάθετο κομμάτι μετοχών (500 χιλ. ευρώ), πριν βαδίσουμε στην Γενική Συνέλευση, η οποία θα γίνει με τη νέα μετοχική σύνθεση και πρέπει το 68% του Βατσινά, να βρίσκεται ήδη στα χέρια άλλων. Από ότι φαίνεται θα βρίσκεται, έστω και με πολύ μεγαλύτερη δυσκολία από ότι κάποιοι περίμεναν το καλοκαίρι… Δεν ξέρω αν ο Γιάννης Κουράκης θα πρέπει σε αυτή τη χρονική στιγμή να αποχωρήσει. Είναι όμως δικαίωμα του, αν πάρει οριστικά την απόφαση αυτή. Έκανε το χρέος του. Έβγαλε σε πέρας μια δύσκολη αποστολή, είναι ο άνθρωπος που έσωσε τον ΟΦΗ από πιθανή εξαφάνιση το καλοκαίρι, αλλά έχω την αίσθηση ότι θα μπορούσε να παρατείνει την παρουσία του μέχρι τη λήξη της σεζόν. Για να υπάρχει και περισσότερος χρόνος, για να αναζητηθεί μια αξιόπιστη διάδοχη λύση, την οποία σε τούτη τη φάση δεν μπορώ να τη δω στο υφιστάμενο διοικητικό σχήμα, αλλά και ούτε στους υπόλοιπους μετόχους…