Aρθρογραφεί στην ”Αthletic Press”

Ο ΟΦΗ πρέπει να (ξανα)χτίσει μια ομάδα με προοπτική…. Βλέποντας τον ΟΦΗ το Σάββατο, το μυαλό μου πήγε στο εξής: Ποιοι από τους παίκτες αυτούς θα βρίσκονται στο ρόστερ τη νέα σεζόν; Η πιο εύκολη απάντηση είναι ότι το ρόστερ θα αλλάξει δραματικά. Και ευτυχώς! Ορισμένοι από τους παίκτες που βρέθηκαν φέτος στον ΟΦΗ περισσότερο βασάνισαν την ομάδα και τους εαυτούς τους. Αλλά και τους φιλάθλους! Βλέπετε, όλων οι προσδοκίες ήταν μεγαλύτερες. Αλλά τι να το κάνεις τώρα. Η ομάδα έπεσε και εκείνοι θα αναζητήσουν τον επόμενο σταθμό της καριέρας τους. Κάποιοι εξ’ αυτών είναι σαφές ότι πολύ δύσκολα θα βρουν «στέγη» όπως αυτή του ΟΦΗ. Ομάδα που θα πληρώνει ακόμα και στις μεγάλες πίκρες και δεν θα «κρύβεται» όταν έρχεται η ώρα των πληρωμών… Οι αλλαγές, λοιπόν, θα είναι μεγάλες. Ο πάντα φιλότιμος Δελατόλας και ο Τσερκιτζόγλου ίσως να είναι στην ομάδα της νέας σεζόν. Ποιος άλλος; Πολύτιμος για την Β’ Εθνική θα είναι ασφαλώς ο Σουφλιάς. Έχει ποιότητα, καλή κίνηση κοντά στο καλάθι και για μια κατηγορία όπως η Β’ Εθνική ο ρόλος του μπορεί να είναι πρωταγωνιστικός. Από εκεί και μετά; O Δανιήλ ίσως και να αδικήθηκε από τους προπονητές. Μπορούσε να προσφέρει περισσότερα. Λόγω υψηλού κασέ θα φύγει. Ο Χαλκιαδάκης το ίδιο. Ο Μανόλης είναι από το Ηράκλειο, αλλά τα χρόνια περνούν. Ο Γκάμπρανς θα πάει και αυτός στο καλό. Δεν ήταν ο ξένος στον οποίο ο ΟΦΗ πόνταρε ότι θα κάνει τη διάφορα. Ούτε ήταν σίγουρα «ένα πλέι-μέικερ κλάσης Α1 κατηγορίας, 30 χιλιάδων ευρώ» που έλεγε ο προπονητής Βοβόρας που τον επέλεξε. Ένας ρολίστας στην Α2 και τίποτα περισσότερο ήταν αυτό το παλικάρι, που από το πρώτο μέχρι το τελευταίο παιχνίδι του θα μας μείνει στο μυαλό ως ένα «μπερδεμένο» πλέι-μέικερ, που φοβάται να πάρει την κατάσταση πάνω του όταν του το επιτρέπει το παιχνίδι του αντιπάλου. Προχωράμε. Ο Μπάρδας δεν απέδωσε τα αναμενόμενα. Ειδικά από τη διοίκηση περίμεναν περισσότερα από αυτόν. Το καλό του σουτ από την περιφέρεια θα μπορούσε να είναι πολύτιμο για την Β’ Εθνική, αλλά… Ο Συριστατίδης ήταν και αυτός από τις μεγάλες απογοητεύσεις της σεζόν. Επιλέχθηκε, βέβαια, για την Β’ Εθνική ως αντικαταστατής του Τσακιρίδη (ούτε καν πρέπει να περνά από το μυαλό μας η σύγκριση…) και γενικά όλοι περίμεναν κάτι περισσότερο από ένα παίκτη με την δική του εμπειρία. Και πάμε στα παιδιά που πρόσφεραν στην ομάδα αυτή και είχαν συμβολή στις ανόδους των τελευταίων ετών, αλλά φέτος χάθηκαν στην μετριότητα. Ο Παναγάκης. Είχε προσφορά στον ΟΦΗ της Β’ Εθνικής. Φαίνεται να έχει κάνει όμως τον κύκλο του. Ο Χουλιάρας το ίδιο. Φέτος ήταν ένας κομπάρσος, ενώ ταλαιπωρήθηκε από πολλούς τραυματισμούς. Ο Βαγενάς. Ήταν από τις αρνητικές εκπλήξεις της σεζόν και αυτός. Ο Μπαρλάς προσπάθησε. Έκανε κάποια καλά παιχνίδια με προπονητή τον Βλάχο, αλλά και αυτός χάθηκε στη μετριότητα. Ο ρόλος του έτσι και αλλιώς δεν ήταν πρωταγωνιστικός. Είναι βέβαιο ότι ανεξάρτητα από τους στόχους που θα έχει ο ΟΦΗ τη νέα σεζόν στην Β’ Εθνική, αυτή η ομάδα θα αλλάξει σε ένα ποσοστό που θα ξεπεράσει το 60-70 %. Θα εξαρτηθούν πολλά και από την τεχνική ηγεσία. Σε ένα υποβιβασμό ευθύνες έχουν όλοι. Αλλά για τον Βαγγέλη οι αποδοκιμασίες δεν ήταν και τόσο «δίκαιες». Ανέλαβε μια ομάδα που είχε έτσι και αλλιώς δύσκολο έργο για να σωθεί. Με χτυπητές αγωνιστικές αδυναμίες και πολλά λάθη από την προηγούμενη τεχνική ηγεσία στον σχεδιασμό του καλοκαιριού. Μια ομάδα δίχως χημεία και αγωνιστική ταυτότητα. Παρόλα αυτά, επί Βλάχου ο ΟΦΗ έκανε έξι νίκες. Έπαιξε το τελευταίο του χαρτί, αλλά δεν κατάφερε να σώσει την παρτίδα. Ο ΟΦΗ, αν θέλουμε να είμαστε ρεαλιστές, είχε χάσει το τρένο νωρίτερα. Όταν έχανε στην έδρα του από το Λαγκαδά, για παράδειγμα. Εκείνο που πληγώνει περισσότερο τον Βλάχο είναι ότι συνδέει το όνομα του για δεύτερη φορά με υποβιβασμό του ΟΦΗ. Με την διαφορά, βέβαια, ότι φέτος γνώριζε εκ των πραγμάτων ότι το έργο του θα είναι πολύ δύσκολο. Όπως και να’ χει, μείνει ή όχι ο Βλάχος, ο σχεδιασμός πρέπει να ξεκινήσει από εκεί. Χρειάζεται ένας προπονητής που να έχει το σθένος και την ικανότητα να χτίσει μια ομάδα με μέλλον και προοπτική. Αυτό χρειάζεται ο ΟΦΗ. Όχι πια «κουρασμένα παλικάρια». Αλλά αθλητές, με ότι αυτό συνεπάγεται. Νέα παιδιά, με προοπτική, που να έχουν φιλοδοξίες και να αγαπάνε αυτό που κάνουν. Όχι μισθοφόρους, που θα έρθουν στην Κρήτη, θα κάνουν τις διακοπές τους και θα φύγουν ατσαλάκωτοι. Σε μια οικονομικά πολύ δύσκολη εποχή, όπου τα λεφτά από τους χορηγούς μειώνονται συνεχώς και η Πολιτεία σφυρίζει αδιάφορα, ο πρώτος στόχος του ΟΦΗ τη νέα χρονιά στην Β’ Εθνική θα πρέπει να είναι μια ομάδα που θα εμπνέει στο γήπεδο. Θα τρέχει, θα παίζει καλό μπάσκετ, θα την χαίρεται ο κόσμος! Όπως συνέβη πέρσι με προπονητή τον Δέδα στο πρώτο εξάμηνο στην Β’ Εθνική. Ο ΟΦΗ έχει κόσμο, δικό του γήπεδο και μια διοίκηση με συνέπεια απέναντι στους αθλητές. Έχει φτιάξει ένα καλό όνομα και παρά την φετινή ατυχία θα είναι κρίμα η προσπάθεια αυτή να μείνει στη μέση. Η ιστορία της κάθε ομάδας χτίζεται με χάρες και λύπες και με αυτό το σκεπτικό θα πρέπει να λειτουργήσουν στον ΟΦΗ. Έχοντας κατά νου να χτίσουν μια ομάδα με προοπτική και μέλλον και αν δεν είναι εφικτό να πρωταγωνιστεί δεν πειράζει. Αρκεί να είναι μια ομάδα που να κερδίζει το σεβασμό, να μάχεται, να έχει ταλέντο, να κερδίζει το χειροκρότημα των φιλάθλων. Και όχι μια ομάδα όπως φέτος, που ήταν ένα συνονθύλευμα «κουρασμένων» παικτών με ημερομηνία λήξεως