Πεδουλάκης: “Δεν περισσεύει κανένας”

Λοιπόν, πώς είναι να επιστρέφεις στο Περιστέρι; “Είναι ένα όμορφο συναίσθημα. Το Περιστέρι είναι η ομάδα από την οποία έχω ξεκινήσει, είναι η ομάδα της πόλης που έχω γεννηθεί, στην οποία έχω τις παιδικές, και σχολικές αναμνήσεις. Εδώ είναι οι παιδικοί μου φίλοι, η οικογένειά μου. Υπάρχει θυμικό”, είπε αρχικά στην επίσημη ιστοσελίδα του ΓΣ. Μια καινούργια προσπάθεια, πάντα περιλαμβάνει και τους στόχους που τίθενται. “Ξέρουμε ότι είναι μια δύσκολη εποχή για όλο το ελληνικό μπάσκετ, ιδιαίτερα στο οικονομικό. Εγώ, όμως, πιστεύω ότι στις κρίσεις υπάρχουν και ευκαιρίες. Ευκαιρία θα είναι να εκμεταλλευτούμε την παραγωγική διαδικασία. Κάποια νέα παιδιά να αναδειχθούν και να μπορέσουν να φτιάξουν τη ζωή τους. Από την άλλη, θέλουμε μια ανταγωνιστική ομάδα όπως είχαμε πάντα και να φέρουμε όλον τον κόσμο στο γήπεδο”. “Παραδοσιακά το Περιστέρι δούλευε με τις μικρές ηλικίες και ειδικότερα εσείς αφού από τα χέρια σας βγήκε η τελευταία καλή “φουρνιά”. Ο Παπαμακάριος, ο Πελεκάνος, ο Μαυροειδής, αλλά αναδείχθηκαν και πολλοί ακόμα. Ο Βουγιούκας ψηφίστηκε καλύτερος νέος παίκτης στο Ρέθυμνο, ο Τσαλδάρης πιο παλιά με τον Πανελλήνιο, ο Ζεβροσένκο ήταν αποκάλυψη στο Περιστέρι”. “Η δουλειά με τους νέους μοιάζει τώρα θα είναι ανάγκη για πολλούς, αλλά για το Περιστέρι και για μένα προσωπικά είναι επιλογή. Εμένα μου αρέσει αυτό. Να βλέπω παιδιά να μεγαλώνουν να ωριμάζουν και να αποκτούν ποιότητα και ως αθλητές και ως άνθρωποι“. Η τριετής συμφωνία με το Περιστέρι, προφανώς έχει αυτή την προοπτική… “Θέλω και εγώ από την πλευρά μου με την εμπειρία και τις γνώσεις μου να βάλω ένα λιθαράκι στην πολύ καλή δουλειά που γίνεται με τους μικρούς. Συμφωνήσαμε με την ομάδα να έχουμε κάθετη εποπτεία, των μικρότερων τμημάτων, ώστε με αυτή την εμπειρία που προανέφερα να πάνε ακόμα καλύτερα τα πράγματα και τελικά η πρώτη ομάδα να δρέψει τους καρπούς αυτής της προσπάθειας“. Η παρουσία σας θα αποτελέσει παράγοντα ώστε να συσπειρωθεί ακόμα ένα κομμάτι της ομάδας μας στον κοινό στόχο. “Το ελπίζω και το εύχομαι. Δε θα είναι τον πρώτο χρόνο εύκολα τα πράγματα. Ευελπιστούμε, όμως, να έχουμε κοντά μας τον κόσμο. Πάντα όταν είχε πρόβλημα το Περιστέρι είχε γύρω του τον κόσμο του“. Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνετε; “Να κλείσω τους συνεργάτες μου, να στελεχώσουμε την ομάδα μας, διότι έχουμε πολύ δουλειά μπροστά“. Τι μήνυμα έχετε να στείλετε; “Ότι δεν περισσεύει κανένας στο Περιστέρι. Θέλουμε να είμαστε μια γροθιά“. Η καριέρα του “Άρτζι” Στην ιστοσελίδα της ομάδας υπάρχει κι ένα σύντομο βιογραφικό του Έλληνα τεχνικού: “Με εννέα χρόνια προϋπηρεσίας (1995-2004) στον πάγκο του Περιστερίου και άλλα έντεκα χρόνια ως παίκτης (από το 1977 ως το 1986 και από το 1993 ως το 1995), ο 46χρονος προπονητής σίγουρα δε χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις. Σε όλα τα σημαντικά επιτεύγματα δήλωνε παρών: ως παίκτης ήταν στην πρώτη συμμετοχή της ομάδας μας στην Α’ Εθνική κατηγορία (1983-84), έπαιξε δυο χρόνια και στην Α1 (1993-95), ενώ ως προπονητής την οδήγησε στις μεγαλύτερες διακρίσεις της ιστορίας της. Το 2001 το Περιστέρι έχασε την 1η θέση της κανονικής περιόδου για 5 πόντους στο γκολ αβερέιτζ από τον ισόβαθμο Παναθηναϊκό και τελικά τερμάτισε 3ο. Ταυτόχρονα αγωνίστηκε με επιτυχία στην Ευρωλίγκα. Το 2003, πάντα με τον Αργύρη Πεδουλάκη στον πάγκο, η ομάδα μας επίσης κατέκτησε την 3η θέση στην Α1, ενώ το 2004 συμμετείχε στο φάιναλ φορ του Κυπέλλου Ελλάδας (Λαμία). Ο Αργύρης Πεδουλάκης γεννήθηκε στις 26 Μαΐου 1964. Στο Περιστέρι έμαθε το μπάσκετ μετά το 1977 και παρέμεινε ως παίκτης μέχρι το 1980, όπου πήρε μεταγραφή για τον Παναθηναϊκό, στον οποίο έπαιξε μέχρι το 1992. Ηταν η πρώτη παραχώρηση παίκτη για τον Γ.Σ. Περιστερίου και παράλληλα ο πρώτος αθλητής του χρίσθηκε διεθνής. Επέστρεψε στο Περιστέρι το 1993 και έκλεισε την καριέρα του το 1995. Η προπονητική ήταν ήδη τότε μια από τις επιλογές του (Αμιλλα Περιστερίου) και αφού το δεύτερο ταλέντο του διαγνώστηκε αρμοδίως από τη διοίκηση του ΓΣΠ, χρίσθηκε βοηθός (1995) του Ντράγκαν Σάκοτα, τον οποίο διαδέχθηκε ως πρώτος προπονητής το 1997. Οι θέσεις που κατέκτησε το Περιστέρι στην Α1 με τον Α. Πεδουλάκη στον πάγκο: 1998: 9η / 1999: 7η / 2000: 5η / 2001: 3η / 2002: 6η / 2003: 3η / 2004: 7η. Δύο φορές (2001 και 2003) αναδείχθηκε κορυφαίος Ελληνας προπονητής. Το 2004 ανέλαβε τον Μακεδονικό (συμμετοχή στον τελικό του Uleb Cup), το 2005 τον Πανελλήνιο, το 2007 το Ρέθυμνο, το 2008 τον ΠΑΟΚ, ενώ την περίοδο 2009-10 κάθισε για λiγο στον πάγκο της ΑΕΚ“.