Να φύγω… παππούς

Ποτέ δεν μου άρεσε να γράφω για γενέθλια και επετείους. Με πιάνει μια μελαγχολία γιατί περνάνε τα χρόνια και κάθε χρόνος που περνάει δεν ξαναγυρίζει. Στην περίπτωση του ραδιοφώνου του Athletic τα πράγματα είναι διαφορετικά. Τα χρόνια πέρασαν γρήγορα μεν – φτάσαμε αισίως στα 9 – δημιουργικά δε.

Ξεκινώντας μια διαδρομή θέλεις να φτάσεις όσο πιο μακριά γίνεται και να το κάνεις με επιτυχία. Όταν άρχισε να εκπέμπει αυτός ο σταθμός στις 6 Μαίου 2005 στόχος ήταν να πάμε όσο πιο μακριά. Ο Θεός και οι ακροατές μας βοήθησαν και κλείσαμε εννιά χρόνια. Άλλοτε με χαρές και άλλοτε με λύπες.

Με μεγάλη προσπάθεια απ` όλους. Αξίζει ένα μεγάλο μπράβο σε όλους τους συντελεστές που πέρασαν και έφυγαν ή έμειναν και τραβάνε ακόμα το κουπί. Και ένα μεγάλο ευχαριστώ.

Στον κόσμο που στηρίζει αυτή την προσπάθεια, στους συναδέλφους που άντεξαν και στα εύκολα και στα δύσκολα, στους χορηγούς που πρόσφεραν σε αυτή την προσπάθεια και τέλος στον άνθρωπο που εμπνεύστηκε αυτή την ιδέα, τον Μάνθο Πουλινάκη που μας άφησε να κάνουμε την δουλειά μας χωρίς παρεμβάσεις.

Υ.Γ. Στον σταθμό μπήκα ως «ελεύθερο πουλί», την ίδια χρονιά παντρεύτηκα και λίγα χρόνια αργότερα έγινα και μπαμπάς. Μακάρι να με αξιώσει ο θεός να φύγω από δω…παππούς. Χρόνια πολλά με υγεία. Όλα τα άλλα διορθώνονται…