Η Εθνική Ελλάδας δεν είναι ο καθρέπτης του ελληνικού ποδοσφαίρου

Με αφορμή την παρουσία της Εθνικής ομάδας στην Βραζιλία ο αναγνώστης του athleticradio.gr Μύρων Κανάκης μας έστειλε αυτήν την ενδιαφέρουσα επιστολή που δημοσιεύουμε.

Προσθήκη του athletic.gr ως προτεινόμενη πηγή στην Google

Από την καρδιά της κερκίδας, 120…

Λίγο  μετά την κατάκτηση του «τιμημένου» ,το καλοκαίρι του 2004 ,οι τότε πρόεδροι των «μεγάλων»  ομάδων  ,Κόκαλης ,Βαρδινογιάννης και Νικολαίδης έκατσαν στο ίδιο τραπέζι για να λύσουν τις οποίες διαφορές τους και να δημιουργήσουν ένα φορέα που θα περιέβαλε το ελληνικό επαγγελματικό ποδόσφαιρο.

Όσοι έχουν την τάση να βλέπουν το ποτήρι μισογεμάτο ,έλπιζαν ότι μια καινούργια αρχή θα ξεκινούσε για το ελληνικό ποδόσφαιρο μετά την κατάκτηση του ευρωπαϊκού κυπέλου.

Βλέπετε ,ο χαμός που είχε γίνει όταν όλοι οι Έλληνες ,κάθε ηλικίας είχαν πανηγυρίσει, δακρύσει ,είχαν εκτοξευτεί στα ουράνια, έδειχνε κι στον πλέον αδαή την δύναμη του ποδοσφαίρου.

Δυστυχώς όμως ,οι πραγματικοί λόγοι που είχαν καθίσει στο ίδιο τραπέζι οι «παντοτινοί αντίπαλοι», Κόκκαλης και Βαρδινογιαννης δεν ήταν η βελτίωση του ποδοσφαιρου.

Εκείνο που τους απασχολούσε ήταν το ποδοσφαιρικό στοίχημα. Οι τζίροι σε εκείνο το ευρωπαϊκό ήταν τεράστιοι ,πρωτόγνωροι  οπότε υπήρχε μια πολύ μεγάλη και χορταστική πίτα για φάγωμα .Αυτός ήταν ο σκοπός τους κι η παρουσία του Ντέμη Νικολαίδη ενός ποδοσφαιριστή που συμμετείχε στην προσπάθεια της Εθνικής κι αργότερα  ανέλαβε τα ηνία της ΑΕΚ ,δεν ήταν παρά στάχτη στα μάτια του ποδοσφαιρόφιλου κοινού.

Η ευκαιρία του ελληνικού ποδοσφαίρου μετά την μεγαλειώδη επιτυχία του 2004 ουσιαστικά  χάθηκε.

Ακόμη σήμερα οι διεθνείς  ποδοσφαιριστές  σε επιστολή τους προς τον πρωθυπουργό εκείνο που ζήτησαν αντί για πριμ ήταν να δώσει λύση στο μέγα θέμα του προπονητικού κέντρου της Εθνικής Ελλαδος.

Τα γήπεδα στην Ελλάδα εξακολουθούν να έχουν ισχνές πληρότητες  αφού το προϊόν δεν είναι ελκυστικό, δεκάδες αγώνες σε όλα τα εθνικά πρωταθλήματα χαρακτηρίζονται ύποπτοι χειραγώγησης για στοιχηματικούς λόγους από την ευρωπαϊκή ομοσπονδία (ΟΥΕΦΑ), οι Έλληνες ποδοσφαιριστές αποτελούν συχνά την μειοψηφία στις ομάδες της Σούπερ λιγκ και της Φούτμπολ λιγκ.

Κι αν θα αναρωτηθεί κάποιος διαβάζοντας τα παραπάνω, μα μόλις  ζήσαμε μια μεγάλη επιτυχία της Εθνικής Ελλάδος, δεύτερη συνεχόμενη σε διεθνές τουρνουά ,η απάντηση είναι εξίσου απλή κι όμοια με αυτήν που όλοι οι ποδοσφαιρόφιλοι είχαν δώσει δέκα χρόνια πριν.

Η ΕΘΝΙΚΗ ΕΛΛΑΔΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΘΡΕΠΤΗΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ

Η Εθνική Ελλάδος είναι στελεχωμένη από αθλητές που τα τελευταία χρόνια έχουν μάθει να παίζουν σε υψηλό επίπεδο ,κυρίως στο εξωτερικό  αλλά και ιδιαίτερα ταλαντούχων ποδοσφαιριστών  που έχουν την ποιότητα να αγωνιστούν στα κορυφαία πρωταθλήματα της Ευρώπης με τον Μανωλά και τον Σάμαρη τα κυριότερα παραδείγματα, που προφανώς είναι θέμα χρόνου να εγκαταλείψουν τα πάτρια εδάφη .

Όπως επίσης είναι προφανές ότι αν οι περισσότεροι διεθνείς  δεν αγωνιζόταν εκτός Ελλάδος δεν υπήρχε περίπτωση όχι να φτάσουμε λίγα εκατοστά από τα προημιτελικά  του παγκοσμίου κυπέλου, αλλά αμφιβάλλω αν θα ταξιδεύαμε στην Βραζιλία.

Εκείνο που φάνηκε ξεκάθαρα με την παρουσία της Εθνικής Ελλάδος στο Μουντιάλ της Βραζιλίας είναι ότι ο Έλληνας ποδοσφαιριστής  έχει το ταλέντο ,το μυαλό κι τα ψυχικά αποθέματα για να παίξει στο υψηλότερο επίπεδο.

Γι αυτό η πολιτεία κι οι φορείς  οφείλουν να προστατέψουν και να βελτιώσουν το προϊόν που λέγεται ποδόσφαιρο.

Είναι ευκόλως εννοημένο ότι το αίτημα των διεθνών για λύση στο θέμα του προπονητικού κέντρου θα έπρεπε ήδη να είχε απαντηθεί από προχθές .Είναι ένα αίτημα που προστατεύει και ισχυροποιεί το μέλλον του ελληνικού ποδοσφαίρου όχι μόνο για την μεγάλη Εθνική , αλλά κι για τις μικρές  U21 ,U18 ,U15 .Τις εθνικές Ελπίδων ,Νέων ,κι Παίδων όπως είχαμε μάθει να αποκαλούμε τα προηγούμενα χρόνια.

Ας πάρουμε το παράδειγμα της «άσπονδης φίλης» Γερμανίας ,η οποία μετά το κακό μουντιάλ του ‘98 κι το έλλειμμα Γερμανών ποδοσφαιριστών που παρατηρούνταν στο γερμανικό πρωτάθλημα έφτιαξε ένα αναπτυξιακό πλάνο από τις μικρές  ηλικίες, αποτέλεσμα του οποίου είναι σήμερα παικταράδες σαν τον Οζίλ,τον Νόιερ , τον Γκέτσε κ.α., ενώ οι γερμανικές ομάδες  αποτελούνται κυρίως από γηγενείς ποδοσφαιριστές με την απαραίτητη «γαρνιτούρα»  ποιοτικότατων ξένων ικανών να δώσουν το παραπάνω στις ομάδες τους.

Είναι προφανές ότι θα πρέπει επιτέλους η πολιτεία και οι φορείς (ΕΠΟ ,Σουπερλίγκ) να πάρουν τα μέτρα εκείνα που θα συμβάλουν στην ισονομία και την αξιοκρατία στο Ελληνικό ποδόσφαιρο. Έτσι μόνο θα ισχυροποιηθεί το προϊόν ,το όπιο των λαών συμφώνα με την ρήση του Έκο ,ήδη 40 χρόνια πριν.

Είναι πολύ εύκολο ,είτε με την καθιέρωση πλέι –οφ και πλέι αουτ να αποφύγεις την πιθανότητα χειραγωγημένων αγώνων  ,είτε με την καθιέρωση υψηλότατων μπόνους ανάλογα την κατάταξη .Αν υπάρχει η βούληση λύνονται τέτοια θέματα.

Κι τέλος ,είναι εξίσου προφανές ότι εύθηνες αναλογούν κι στον Έλληνα φίλαθλο.

Ζούμε ήδη την πέμπτη χρόνια της οικονομικής κρΊσης. Μια κρίση που προϋπήρχε σαν κρίση αξιών στην χώρα μας  κι ήταν ηλίου φαεινότερο ότι η κατάσταση θα επιδεινωνόταν σε κάθε επίπεδο.

Έτσι ,πχ αν ο ΟΦΗ ,ο ΠΑΣ Γιάννενα ,ο Πανθρακικός παίζουν μπροστά σε ένα κοινό που δεν ξεπερνά τους 10 χιλιάδες θεατες και προσφέρουν στην τοπική κοινωνία  20-30 θέσεις εργασίας ,αν έπαιζαν σε ένα κοινό διπλάσιο δεν θα πρόσφεραν και πολλαπλάσιες θέσεις εργασίας;

Θα πρέπει λοιπόν ο Έλληνας φίλαθλος από την Καβαλά, την Αλεξανδρούπολη, την Πάτρα  να αγκαλιάσει την ομάδα της πόλης του ,να την βοηθήσει να γίνει ισχυρότερη .Καλό και στον εαυτό του  θα κάνει.

Κι φυσικά ,επιτέλους  η πολιτεία θα πρέπει να δώσει τα κίνητρα ώστε να μπορέσουν επενδυτές ,όχι απαραίτητα μόνο από την Ελλάδα να μπουν στο ελληνικό ποδόσφαιρο κι να  βελτιώσουν ,ή να δημιουργήσουν τις γηπεδικές εγκαταστάσεις εκείνες που θα φέρουν τον κόσμο πίσω στο γήπεδο ,αφού προχωρήσουν τα προαναφερθέντα βεβαία.

Γιατί ο βασιλιάς των σπορ είναι μια μεγάλη γιορτή. Ο μισός πληθυσμός του πλανήτη που είναι καρφωμένος στις οθόνες του αυτό τον μήνα  ,το επιβεβαιώνει.

Περισσότερα Video

Ακολουθήστε το athletic.gr στο Google News και στο Facebook