Τζέραρντ: Με επηρέασε το Χίλσμπορο

“Ημουν πραγματικά σοκαρισμένος και βαθιά στενοχωρημένος από αυτά που είδα τότε στις τηλεοράσεις και άκουσα στα ραδιόφωνα εκείνη τη στιγμή της τραγωδίας αλλά και τις επόμενες ημέρες”, ήταν τα πρώτα λόγια του Τζέραρντ, τα οποία εκφράζουν στο μέγιστο βαθμό τα συναισθήματά του.

“Πραγματικά σοκαρίστηκα, δεν μπορούσα να πιστέψω τι είχε συμβεί, ενώ αναρωτιόμουν αν υπήρχε κάποιος κοντινός μου άνθρωπος στο συγκεκριμένο παιχνίδι ή πως θα ήταν αν ήμουν και γω εκεί. Ενιωσα ακριβώς όποιος ένιωθε ο κάθε φίλαθλος της Λίβερπουλ, καθώς είμαι σίγουρος πως όλοι σκέφτονταν μήπως κάποιος δικός τους ήταν στο γήπεδο εκείνη την ημέρα.

Εκείνο το βράδυ όταν πήγα στο κρεβάτι μου για ύπνο, θυμάμαι ακόμα τις προσευχές μου να μην είναι τα πράγματα τόσο άσχημα όσο ακούγονταν και φυσικά να μην γίνουν χειρότερα. Δυστυχώς όμως για μένα και την οικογένειά μου, την επόμενη μέρα χτύπησε η πόρτα του σπιτιού μου και κάποιος μας ενημέρωσε πως ένα μέλος της οικογένειάς μου ήταν στο γήπεδο εκείνη την ημέρα και άφησε εκεί την τελευταία του πνοή.

Ηταν πολύ δύσκολο να δεχτώ πως ένα από τα ξαδέρφια μου ήταν στο γήπεδο και πέθανε τελικά με αυτόν τον επώδυνο τρόπο. Στα χρόνια που ακολούθησα και βλέποντας τις αντιδράσεις των γονιών μου, έγινα καλύτερος άνθρωπος και καλύτερος ποδοσφαιριστής. Με βοήθησαν να γίνω αυτός που είμαι σήμερα.

Οι μνήμες του Χίλσμπορο είναι πολύ σημαντικές για αυτόν τον σύλλογο και κανένας στην Λίβερπουλ δεν πρόκειται να ξεχάσουν τους 96 που έφυγαν από την ζωή, όσο ζούμε και αναπνέουμε. Είναι σημαντικό να θυμάσαι συγκεκριμένα αυτούς τους ανθρώπους και όχι μόνο σαν τον αριθμό των 96. Η Λίβερπουλ έχει παλέψει για να αποδοθεί δικαιοσύνη για την τραγωδία και θα συνεχίσει να το κάνει.

Από εκείνη την ημέρα όλοι δεθήκαμε ακόμα περισσότερο και καταλάβαμε ότι αυτές οι στιγμές στο ποδόσφαιρο φέρνουν ακόμα πιο κοντά τους ανθρώπους και δημιουργούν γερούς δεσμούς. Δεν είμαστε μόνο για ό,τι γίνεται στον αγωνιστικό χώρο.

Είμαστε ενωμένοι και όλοι για όλους και εκτός τερέν. Ο χρόνος μπορεί να πέρασε, αλλά οι πληγές δεν έκλεισαν ποτέ και κανένας από τους φίλους της ομάδας δεν πρόκειται να ξεχάσει τι συνέβη τότε. Πράγμα που αποδεικνύει ότι πάντα μπορείς να βασιστείς στον κόσμο της ομάδας σου, όταν τον χρειάζεσαι”.