Πρίντεζης: ”Στόχος το μετάλλιο στην Τουρκία”

Ο φόργουορντ της Μάλαγα μίλησε εφ` όλης της ύλης στο περιοδικό «PEOPLE», αναφερόμενος στον τραυματισμό που είχε αλλά και την επιλογή του να πάει στην ισπανική Λίγκα. Τα σημαντικότερα αποσπάσματα Για την παρουσία του στην Εθνική Ομάδα, είπε: «Ανυπομονούσα γι’ αυτή τη στιγμή. Είμαστε μια παρέα και αυτό φαίνεται κι εκτός των γραμμών του γηπέδου. Είμαστε φίλοι και, κακά τα ψέματα, δεν είναι εύκολο να είσαι σε γήπεδα και να παίζεις σε φουλ ρυθμούς έντεκα μήνες το χρόνο. Κάποιοι χρειάζονται ένα διάλειμμα. Αυτό συμβαίνει σε όλες τις Εθνικές του κόσμου, αλλά μόνο εδώ στην Ελλάδα το κρίνουν άσχημα. Στο τέλος της ημέρας, βέβαια, είναι υπερηφάνεια να εκπροσωπείς τη χώρα σου σε διεθνείς διοργανώσεις και δη ως μέλος ομάδας που προσφέρει διαρκώς διακρίσεις». Για την περσινή αμφισβήτηση για τις αγωνιστικές δυνατότητες του αντιπροσωπευτικού μας συγκροτήματος, σχολίασε: «Κανείς από μας δεν δίνει σημασία. Ό,τι κι αν γίνει, ξέρουμε πως στην Ελλάδα θα υπάρχουν πάντα κάποιοι που δεν θα είναι ευχαριστημένοι. Αυτή είναι η αιώνια ελληνική μουρμούρα. Πέρυσι ήταν πολλοί αυτοί που έλεγαν «πού πάτε;» και «πού πάτε;» κι εμείς γυρίσαμε με μετάλλια, που είπαμε πως το πήραμε για πάρτη μας, γιατί το θέμα είχε γίνει πια και εγωιστικό. Δεν μας αφορά τι λέει ο καθένας. Μόνο εκείνοι που έχουν σημασία. Όχι οι έξυπνοι του καναπέ». Για τις βλέψεις της «επίσημης αγαπημένης» ενόψει του επικείμενου Μουντομπάσκετ της Τουρκίας, ανέφερε: «Πιστεύω ότι μπορούμε να διεκδικήσουμε μετάλλιο. Αυτός είναι ο στόχος, να ανέβουμε στο βάθρο. Βέβαια, δεν ξεχνάμε πως η επιτυχία από την αποτυχία, ιδιαίτερα σε ένα τουρνουά σαν κι αυτό με δύο νοκ άουτ ματς, είναι πολύ κοντά. Πρέπει να είμαστε δέκα φορές πιο προσεκτικοί». Για τον σοβαρό τραυματισμό του, στον αγώνα της ACB κόντρα στην Καχασόλ, τόνισε: «Το τελευταίο που θυμάμαι είναι πως σε μια κανονική φάση σηκώθηκα να καρφώσω. Στην προσγείωση αντιλήφθηκα ότι προσγειώνομαι λάθος, με το κεφάλι. Πως κινδυνεύω να χτυπήσω πολύ σοβαρά. Σε αυτά τα λίγα δευτερόλεπτα κατάλαβα ότι έπρεπε να γυρίσω το σώμα μου για να πέσω με τα χέρια. Ήταν προτιμότερο να σπάσω το χέρι μου από το κεφάλι μου. Και αυτό τελικά ήταν που με έσωσε». Για το πως ένιωσε αμέσως μετά τον τραυματισμό, ειπε: «Για 45 λεπτά ήμουν… γεια σου. Όταν ξύπνησα, δεν θυμόμουν ούτε ποιος είμαι, ούτε που είμαι. Τίποτα. Για μία ώρα είχα αμνησία. Έπειτα, σιγά-σιγά, θυμήθηκα τα πάντα. Οι γιατροί μου είπαν πως γι’ αυτά τα 45 λεπτά που ήμουν αλλού φοβήθηκαν αν θα επιστρέψω κι όταν άνοιξα τα μάτια μου αγχώθηκαν με το αν και πότε θα ξαναβρώ τη μνήμη μου. Όταν άρχισα να απαντώ σωστά, ησύχασαν». Για το πότε ξεπέρασε οριστικά το σοκ του τραυματισμού του, σημείωσε: «Κάρφωμα έκανα μετά από πολύ καιρό. Χρειάστηκα πολύ καιρό για να το ξεπεράσω, να ξεχάσω αυτό που είχε γίνει». Για το μάθημα… ζωής που πήρε, τόνισε: «Κάτι τέτοια περιστατικά συγκινούν και τους μεγαλύτερους εχθρούς σου. Όλοι θα σε πάρουν να σου πουν περαστικά. Αυτό που έχω να πω είναι ότι είναι χρήσιμο να εκτιμάμε κάποια πράγματα, να μην είμαστε αχάριστοι. Και πάντα θυμόμαστε πως σε ένα δευτερόλεπτο μπορεί να αλλάξει ολόκληρη η ζωή μας». Για την επιλογή του να «μετακομίσει» στο ισπανικό πρωτάθλημα, ανέφερε: «Δεν μετάνιωσα στιγμή γι’ αυτή μου την επιλογή. Αντιθέτως, κατά τη διάρκεια της σεζόν αντιλαμβανόμουν κάθε μέρα πόσο σωστή ήταν η επιλογή μου. Φαίνονται, άλλωστε, τα αποτελέσματα αυτό το καλοκαίρι». Τέλος, για τις εντυπώσεις του από την παραμονή του στην Ισπανία, είπε: «Στην Ισπανία δεν μιλά κανείς που δεν πρέπει να έχει άποψη. Άποψη έχει μόνο ο προπονητής. Όλοι ασχολούνται με το μπάσκετ από το πρωί ως το βράδυ. Η καριέρα στο εξωτερικό είμαι μια πολύ καλή ευκαιρία. Γιατί καριέρα κάνουμε και δεν πρέπει να είμαστε αχάριστοι. Ζω σε ένα πολύ ωραίο σπίτι, κοντά στην παραλία, παίζω σε ένα πολύ δυνατό πρωτάθλημα, είμαι υγιής. Όλα καλά, λοιπόν».