Τα πάντα όλα για το κράνος!!!

Δυστυχώς είσαι άνθρωπος και κατ’ επέκταση ευάλωτος στις απότομες αλλαγές που συμβαίνουν γύρω σου…

Όσο αφορά τη μοτοσικλέτα, σίγουρα το κράνος είναι το πλέον σημαντικό κομμάτι του εξοπλισμού ασφαλείας που πρέπει να φοράς, είτε οδηγείς το BMW K1600Gt είτε ένα απλό 50αράκι… Και γιατί;

Γιατί πολύ απλά, αν πέσεις –χτύπα ξύλο- και είσαι πάρα πολύ τυχερός, και το αγγελάκι σου δεν κοιμάται, δεν θα πάθεις τίποτα.

Αν είσαι πολύ τυχερός θα τη βγάλεις με λίγες γρατζουνιές.

Αν πάλι είσαι απλά τυχερός, το πολύ-πολύ να σπάσεις κανένα χέρι, πόδι κτλ…

Γενικά, στις καλύτερες των περιπτώσεων, ότι και να πάθεις “φτιάχνει”…. Το κεφάλι σου όμως;

Εδώ επομένως τίθεται το ζήτημα κράνος.

Δυστυχώς στις μέρες μας το μόνο μέρος που δεν πουλάνε κράνη είναι τα περίπτερα. Δυστυχώς στην αγορά υπάρχουν κράνη που δεν τηρούν τις απαραίτητες προδιαγραφές και το μόνο πράγμα  από το οποίο σε προστατεύουν είναι οι κλήσεις της τροχαίας.

Ένα καλό κράνος λοιπόν πρέπει να τηρεί κάποια βασικά χαρακτηριστικά όπως τα εξής:

• Να είναι κατασκευασμένο από σύγχρονα υλικά (π.χ. Kevlar, ίνες άνθρακα κτλ), ώστε να εξασφαλίζεται όσο το δυνατόν μικρότερο βάρος. Η άνεση όμως δεν έχει να κάνει μόνο με τη μάζα, αλλά και με το χώρο εντός. Για αυτό το λόγο υπάρχουν διάφορες διαστάσεις στα κελύφη (εξωτερικό υλικό) ώστε να εξασφαλίζεται η σωστή εφαρμογή. Το καλύτερο είναι να είναι εφαρμοστό, αλλά όχι σφιχτό.
• Έπειτα, καθοριστικό ρόλο παίζει η ορατότητα που προσφέρει το κράνος. Το οπτικό πεδίο του αναβάτη δεν πρέπει να περιορίζεται στους δύο άξονες (κατακόρυφο και οριζόντιο). Αυτό βέβαια εξαρτάται και από τον συνδυασμό τύπου κράνους-τύπου μοτοσικλέτας. Υπάρχουν 3 κύριοι τύποι κρανών για αυτό το σκοπό. Τα full face, γνωστά και ως «κλειστά», τα flip-up, γνωστά και ως ανοιγόμενα και τα τύπου jet, γνωστά και ως «ανοικτά». Θεωρητικά τα full face είναι πιο ασφαλή λόγω της δομής της κατασκευής τους, χωρίς ωστόσο αυτό να σημαίνει πως και τα άλλα είδη δεν παρέχουν προστασία.
• Ακόμα κάποιοι παράγοντες που πρέπει να λαμβάνει κανείς υπόψιν, είναι το χρώμα, καθώς τα ανοιχτόχρωμα κράνη γίνονται πιο εύκολα  αντιληπτά από τους άλλους οδηγούς ειδικά τη νύχτα.
• Επιπροσθέτως, η ηχομόνωση – που σχετίζεται άμεσα με την αεροδυναμική, σίγουρα επηρεάζει την συγκέντρωση του αναβάτη στην άσφαλτο αλλά τέλος και ο «κλιματισμός», δηλαδή ο τρόπος με τον οποίο ανανεώνεται ο αέρας μέσα στο κράνος και κατά πόσο απομονώνεται από τα καιρικά φαινόμενα.

Όλα τα παραπάνω, μα και άλλες προδιαγραφές ασφαλείας που δεν έχω αναφέρει, εμπεριέχονται κωδικοποιημένα σε μια ετικέτα  που βρίσκεται ραμμένη στον ιμάντα (κοινώς κούμπωμα) του κράνους. Εκεί λοιπόν μπορούμε να βρούμε τον τμηματικό αριθμό παρτίδας αλλά και την χώρα προέλευσης η οποία δίνει την άδεια χρήσης για το κράνος, πάντα στο πλαίσιο της αυστηρής νομοθεσίας σχετικά με τις προδιαγραφές ασφαλείας του κράνους και θεωρητικά προκύπτει από ώρες δοκιμών αντοχής και έρευνας πάνω στα κράνη.

Η άδεια χρήσης συμβολίζεται με ένα “Ε” και η χώρα προέλευσης από τον αριθμό που ακολουθεί.

Παραδείγματος χάριν E3 χαρακτηρίζει τα κράνη που εγκρίνονται στην Ιταλία, E6 στο Βέλγιο, E1 στη Γερμανία, E2 Γαλλία, Ε9 Ισπανία, Ε5 Σουηδία, Ε12Αυστρία κ.λπ.

Κάτω από το “Ε” υπάρχουν δύο σειρές αριθμών:
Ο αριστερός είναι ο “homologation” αριθμός που ορίζεται από τις εθνικές υπηρεσίες, όπου τα δύο πρώτα ψηφία αντιπροσωπεύουν τη σειρά τροποποιήσεων στο πλαίσιο της οποίας το πρότυπο έχει εγκριθεί (04 αντιπροσωπεύουν το τέταρτο, 05 το πέμπτο, και τα λοιπά).

Οι υπόλοιποι αριθμοί της σειράς αυτής είναι ο αριθμός έγκρισης του συγκεκριμένου μοντέλου κράνους. Η δεξιά σειρά αριθμών είναι ο αύξων αριθμός παραγωγής του κατασκευαστή.

Ακόμα όμως και εάν ένα κράνος πληροί τις παραπάνω προδιαγραφές, αυτό δεν σημαίνει πως θα μπορεί να “ζει” για πάντα.

Επίσημα δεν υπάρχει και δεν έχει οριστεί “ημερομηνία λήξης” για τα κράνη.

Ωστόσο η καθημερινή καταπόνηση και έκθεση του κράνους στις περιβαλλοντικές συνθήκες το καθιστούν ευάλωτο, με αποτέλεσμα την απώλεια της ικανότητας του να απορροφά ενέργεια σε περίπτωση σύγκρουσης.

Ενδεικτικά για τα κράνη από θερμοπλαστικά υλικά έχει δοθεί μια διάρκεια ζωής της τάξης των 3-5 χρόνων, ενώ για τα πιο σύνθετα υλικά όπως το kevlar και τα ανθρακονήματα ο αντίστοιχος χρόνος ζωής κυμαίνεται στα 7-10 χρόνια.

• Εννοείται πως σε περίπτωση ακόμα και ανώδυνης πτώσης το κράνος πρέπει να αντικαθίσταται, γιατί μπορεί να έχει συμβεί ζημιά στο εσωτερικό του, με άγνωστες συνέπειες σε περίπτωση επόμενης πτώσης.

Για το τέλος επέτρεψε μου να σου πω κάτι, όχι με διάθεση κάποιου guru, αλλά με απλή ανθρώπινη ειλικρίνεια…

Την επόμενη φορά που θα ανέβεις στη μοτοσικλέτα σου ή ακόμα και στο “παπάκι” σου βάλε κράνος. Και αν δεν πιστεύεις στην ανάγκη του τότε καν το όχι για σένα αλλά ούτε και  για το νόμο… Καν το για όλους και για όλα εκείνα που αγαπάς και δεν θέλεις να αφήσεις πίσω…