Τρεις λύσεις που… πονάνε

Η πολυμετοχικότητα πέθανε, ζήτω η πολυσυμμετοχικότητα. Όχι όμως στις χαρές και τα πανηγύρια αλλά στις ευθύνες.

Για τον ΟΦΗ φυσικά αναφερόμαστε  και στην απεγνωσμένη προσπάθεια να βγει από το σκοτεινό τούνελ στο οποίο τον οδήγησαν τα αμέτρητα λάθη του παρελθόντος. Λάθη που έγιναν από όλους και γι αυτό όλοι θα πρέπει να «πληρώσουν». Αύριο υπάρχει η μάζωξη των πρώην προέδρων, αργότερα η Γενική Συνέλευση αλλά ουδείς μπορεί να πει ότι υπάρχει έστω και μια… χαραμάδα ελπίδας για το μέλλον της λαοφιλέστερης ομάδας του νησιού.

Μόνο με γενναίες αποφάσεις που μπορεί να προκαλέσουν «πόνο» τώρα αλλά «ανακούφιση» στον μέλλον υπάρχει… αύριο. Γιατί πιστεύω ότι όλοι μας συμφωνούμε ότι επενδυτής ούτε υπάρχει και ούτε πρόκειται να εμφανιστεί. Το γιατί δεν είναι του παρόντος, αφού υπάρχει μια… αλυσίδα από αιτιολογίες ή δικαιολογίες που τους «σπρώχνουν» εκτός ΟΦΗ. Σήμερα δεν έχουμε σκοπό να κάνουμε τους «καμπόσους», ούτε φυσικά τους προφήτες. Αλλά η αλήθεια είναι ότι σε ένα καράβι που έχει μπατάρει και βουλιάζει, μόνο πικρές αλήθειες και «αιματηρές θυσίες» μπορούν να το σώσουν.

Έχουμε και λέμε λοιπόν, ξεκινώντας από την πιο «σκληρή» πρόταση. Να ορισθεί μια (ανεξάρτητη) επιτροπή από ορκωτούς λογιστές που θα ξεσκονίσει όλα τα βιβλία από την πρώτη ημέρα που ο ΟΦΗ μπήκε στο άρθρο 44 κι έπειτα. Τότε (υποτίθεται) η ομάδα βρήκε το δρόμο της και συνέχισε «καθαρή» τη στιγμή που το κράτος σού χάρισε πολλά εκατομμύρια ευρώ. Από τότε λοιπόν και μέχρι σήμερα όλα τα χρέη που υπάρχουν να τα αναλάβουν αυτοί που τα δημιούργησαν. Οι παράγοντες ή καλύτερα οι πρόεδροι και κατά συνέπεια οι μεγαλομέτοχοι. Πόσο χρέωσε την ΠΑΕ Ο Βατσινάς; Τόσο. Να πληρώσει το μερτικό του. Το ίδιο και με τον Κουράκη, τον Μαχλά και προσφάτως τη διοικούσα επιτροπή. Να αφαιρεθούν βέβαια οι οφειλές που κάλυψε η μια διοίκηση στην άλλη και μετά να βγει ο… λογαριασμός. Απλά πράγματα. Γιατί δεν γίνεται να ψάχνουμε συνεχώς καινούργιους για να αναλάβουν τα χρέη των παλιών. Εκκαθάριση σε κάθε διοικητική περίοδο και μετά στο… ταμείο.  Βεβαίως και θα υπάρξουν «αδικημένοι» από την τελική εκκαθάριση, αλλά είπαμε, η λύση «πονάει».

Και επειδή δεν υπάρχει περίπτωση να εφαρμοστούν τα παραπάνω, υπάρχουν άλλες δύο, επίσης επώδυνες, προτάσεις. Για παράδειγμα , να συμφωνήσουν άπαντες (ΠΑΕ, Ερασιτέχνης, Δήμος, μέτοχοι, κόσμος κ.α.) να μπουν υποθήκη οι εγκαταστάσεις του ΟΦΗ στα Καμίνια προκειμένου να γίνει εφικτή η λήψη ενός δανείου τέτοιου που αυτόματα θα εξοφλήσει όλες τις οφειλές. Όχι να διακονευτεί, αλλά να εξοφλήσει άμεσα και μάλιστα με το απαραίτητο κούρεμα αφού θα μιλάμε για μετρητά. Και έπειτα η κάθε διοίκηση καθαρή πλέον θα μπορεί να αποπληρώνει το δάνειο και ταυτόχρονα να δημιουργεί μια τέτοια ομάδα που θα παίζει πάντα στη Σούπερ Λιγκ. Στην αποφευκτέα περίπτωση πάντως που κάτι «στραβώσει» με το δάνειο, να υπάρχει η πρόληψη για «δέσμευση» τηλεοπτικών και χρημάτων από εισιτήρια, έτσι ώστε να μην χαθεί το… σπίτι της ομάδας. Το αργότερο σε 6-7 χρόνια, αν δεν γίνουν υπερβολές, το δάνειο θα έχει αποπληρωθεί.

Την τρίτη λύση δεν θέλω να τη σκέφτομαι, αλλά θα πρέπει να κατατεθεί στη… συζήτηση. Εκούσιος υποβιβασμός και ξεκίνημα από την αρχή για τον ΟΦΗ αφού τα χρέη θα κυνηγούν πλέον αυτούς που τα δημιούργησαν και όχι την ΠΑΕ. Διαλέξτε και πάρτε…, διαφορετικά βρείτε άλλη λύση. Εφικτή όμως και όχι παπαρ…ς. Γιατί με αυτήν τη μορφή και τον «φτωχό» κόσμο να βάζει το χέρι συνεχώς στην τσέπη για έναν… άρρωστο που βρίσκεται στην… εντατική, δεν υπάρχει γιατρειά…