Τι μας άρεσε και τι δεν μας άρεσε από το 2012

Η επιστροφή του Ηράκλειο στην καθημερινότητα του ελληνικού μπάσκετ, ο υποβιβασμός του Εργοτέλη και οι άδειες εξέδρες του “Γεντί Κουλέ”.

Προσθήκη του athletic.gr ως προτεινόμενη πηγή στην Google

Μανώλης Σαρρής

Οι γκολάρες του «Σίλε»

Είναι ο παίκτης που δεν ξέρεις τι μπορεί να κάνει στο επόμενο λεπτό μέσα στο γήπεδο. Ο Μίρνες Σίσιτς απασχόλησε τον ΟΦΗ θετικά και αρνητικά όμως η πραγματικότητα είναι ότι αυτόν τον άνθρωπο όσο μπορείς να τον λατρέψεις άλλο τόσο… μπορείς να τον μισήσεις.

Οι ντρίμπλες του, ο τρόπος με τον οποίο πανηγυρίζει μέσα στο γήπεδο αλλά κυρίως τα καταπληκτικά γκολ που έβαλε τον βάζουν μέσα στην ζυγαριά για τον MVP του 2012.

Ο Σλοβένος έκανε πράγματα και θαύματα μέσα στο 2012 και ειδικά στην φετινή αγωνιστική περίοδο. Πήρε τον ΟΦΗ από το χεράκι και μέχρι την 7η αγωνιστική ήταν εκείνος που τον οδήγησε στις νίκες και τα θετικά αποτελέσματα.

Και είναι δεδομένο ότι με εκείνον υγιή, ο ΟΦΗ μπορεί να ελπίζει ότι θα πάει ακόμα καλύτερα στην συνέχεια…

Οι άδειες εξέδρες σε «Γεντί Κουλέ» και ΒΑΚ

Σε αυτό το θέμα, υπάρχουν δύο διαφορετικές εικόνες: Αυτή του πρώτου μισού της χρονιάς και αυτή του δεύτερου μισού. Στην περσινή αγωνιστική περίοδο ο κόσμος του ΟΦΗ ήταν παρών μετατρέποντας το γήπεδο του σε μια από τις πιο όμορφες παραστάσεις του ελληνικού ποδοσφαίρου.

Στην φετινή πάλι, ο κόσμος είναι απών και η εικόνα στις εξέδρες θυμίζει… εκκλησία. Περισσότεροι από 2.000 φίλαθλοι του ΟΦΗ δεν βρίσκονται στο «Γεντί Κουλέ» δημιουργώντας μια εικόνα που μόνο στενοχώρια μπορεί να προκαλεί.

Τα ίδια και χειρότερα συμβαίνουν στο «παλατάκι» του ΟΦΗ στο ΒΑΚ. Εκεί όπου ο ΟΦΗ παίζει μεταξύ συγγενών και φίλων αφού δεν μαζεύονται ούτε… 100 άτομα για να δουν την ομάδα.

Το τι συμβαίνει και η ομάδα έχει φτάσει σε αυτό το σημείο είναι κάτι που πρέπει να απασχολήσει αρκετά τον κόσμο του ΟΦΗ μιας και στο μέλλον ο σύλλογος θα χρειαστεί ακόμα μεγαλύτερη συμπαράσταση.

Παύλος Σιδερίδης

Το… Ηράκλειο ξανά στην μπασκετική ζωή της Ελλάδας

Από τα αξιοσημείωτα για το 2012 στον Κρητικό αθλητισμό ήταν η επιστροφή του Ηρακλείου στην Α2.

Οι «κυανόλευκοι» είχαν μια πολύ καλή πορεία την περσινή σεζόν στο πρωταθλήματα της Β΄ εθνικής και έστω και από «σπόντα» καθώς χρειάστηκε να περιμένουν να μην δηλώσει κάποια ομάδα συμμετοχή όπως και έγινε επέστρεψαν στην Α2 έπειτα από την σεζόν 2004-2005.

Με τον βετεράνο Χρήστο Χαρίση να αποτελεί την κινητήρια δύναμη και τους υπόλοιπους να ακολουθούν το Ηράκλειο επέστρεψε στην Α2.

Δυστυχώς τα προβλήματα την τρέχουσα αγωνιστική σεζόν δεν απουσιάζουν για την ομάδα, η οποία την τελευταία στιγμή αποφάσισε να δηλώσει συμμετοχή στην Α2. Παρά τα προβλήματα πάντως το Ηράκλειο παλεύει για την παραμονή του σε μια μεταβατική περίοδο για την ομάδα και δείχνει ικανό να την πετύχει.

Μακάρι τα βήματα προόδου που έγιναν για την ομάδα τα προηγούμενα έτη να μην σταματήσουν και να μην υπάρξουν πισωγυρίσματα, ώστε με το πέρασμα του χρόνου το Ηράκλειο να επιστρέψει στην Α1.

Από τα σαλόνια στα… αλώνια η Χερσόνησος

Ένα από τα πράγματα που σίγουρα δεν αρέσουν σε ανθρώπους που αγαπάνε το ποδόσφαιρο και κυρίως ασχολούνται σε επίπεδο χαμηλότερο της superleague είναι να βλέπουν ομάδες που πρωταγωνιστούσαν στην κατηγορία τους να αγνοούνται πλέον.

Αναμφίβολα μια ομάδα που πλέον δεν έχει ούτε λίγη από την αίγλη του παρελθόντος είναι η Χερσόνησος που σε πολλούς σίγουρα θα θυμίζει την πορεία του Μοχού. Το «ερυθρόλευκο» σωματείο μοιάζει βαρέλι δίχως πάτο καθώς μετά την πρώτη του εντυπωσιακή χρονιά στο πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής όπου εξασφάλισε άνετα την παραμονή ενώ θα μπορούσε ακόμα να πετύχει το κάτι παραπάνω στην συνέχεια μετράει απανωτούς υποβιβασμούς και φλερτάρει με την αφάνεια.

Μετά την 2ετή παρουσία στην Γ΄Εθνική η Χερσόνησος μετράει δυο απανωτούς υποβιβασμούς και πλέον οδεύει ολοταχώς για τον τρίτο.

Η περίοδος της οικονομικής συνέπειας και όποιας οικονομικής ευμάρειας για τα δεδομένα του συλλόγου ανήκουν στο παρελθόν και το δυσάρεστο είναι πως σε μία πόλη ιδιαίτερα τουριστική, που δεν έχει πληγεί -τουλάχιστον σε τέτοιο βαθμό όσο άλλες του νησιού- δεν υπάρχουν άνθρωποι που να συνεισφέρουν στο ελάχιστο ώστε η ομάδα να μπορέσει να ορθοποδήσει.

Μανώλης Θέμελης

Ο… πρωταγωνιστής ΑΓΟΡ

Από όσα έγιναν το 2012 προσωπικά μας άρεσε η πορεία

του ΑΓΟΡ στην Α1 μπάσκετ.

Η ομάδα του Ρεθύμνου αποδεικνύεται άξιος εκπρόσωπος της Κρήτης στην μεγάλη κατηγορία και αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση και φωτεινό φάρο για όλες τις άλλες ομάδες της Κρήτης και όχι μόνο.

Ο ΑΓΟΡ τερμάτισε την χρονιά 2011-12 στην τέταρτη θέση της κανονικής περιόδου της Α1 παίζοντας εντυπωσιακό μπάσκετ και προσφέροντας θέαμα.

Ήταν η πιο καλή θέση που έχει πάρει ποτέ Κρητική ομάδα στην πρώτη κατηγορία ενώ και την χρονιά που διανύουμε, 2012-13, η πορεία είναι ανάλογη της περυσινής και με έξι νίκες σε δέκα ματς βρίσκεται στην πέμπτη θέση.

Το πρόβλημα υγείας του Στέργιου Κουφού και η εγχείρηση που έκανε μακάρι να μην επηρεάσει την ομάδα στην συνέχεια και ο προπονητής των επιτυχιών να γυρίσει υγιής το συντομότερο στον πάγκο της ομάδας και να την οδηγήσει σε νέες επιτυχίες.

Η ομάδα του Ρεθύμνου βγάζει υγεία. Γήπεδο γεμάτο, καλό κλίμα, οικονομική συνέπεια και πολλοί χορηγοί που δείχνουν ότι όλη η πόλη στηρίζει μία προσπάθεια που είναι αξιόλογη και φαίνεται ότι θα έχει συνέχεια αφού έχει χτιστεί σε στέρεες βάσεις με ανθρώπους που αγαπούν την πόλη τους αλλά και το μπάσκετ.

Και ο… προβληματικός Εργοτέλης

Aναντίρρητα αυτά που δεν μας άρεσαν το 2012 έχουν να κάνουν με τα όσα έγιναν και γίνονται στον Εργοτέλη τις τελευταίες μέρες του χρόνου.

Το 2012 ήταν μία καταραμένη χρονιά για τους «κιτρινόμαυρους». Υποβιβάστηκε μετά από χρόνια από την Σούπερ Λιγκ αλλά δυστυχώς τα χειρότερα ήρθαν από το καλοκαίρι και μετά.. Ο χαμός του Απόστολου Παπουτσάκη σημάδεψε την ομάδα της πόλης μας που από την μέρα που έφυγε ο ηγέτης της έχασε το έδαφος κάτω από τα πόδια της.

Η περίοδος της οικονομικής συνέπειας και ευμάρειας ανήκουν στο παρελθόν, ίσως και ανεπιστρεπτί, και ο Εργοτέλης από κει που ήταν ομάδα μοντέλο και παράδειγμα οικονομικής συνέπειας, στο φινάλε του χρόνου έμεινε ακέφαλος διοικητικά και με πολλές ανοικτές οικονομικές υποχρεώσεις στην πλάτη της.

Σίγουρα οι καιροί είναι δύσκολοι οικονομικά και τα έσοδα από την Φούτμπολ Λιγκ φέτος σαφώς λιγότερα όμως η ιστορία του Εργοτέλη και η παρακαταθήκη και το όραμα που άφησε πίσω του ο αείμνηστος πρόεδρος του είναι πάνω από όλους και όλα.

Στην ομάδα γίνεται καλή δουλειά στο αγωνιστικό κομμάτι και έχει όλα τα φόντα να πάρει την άνοδο όμως τα τόσα συσσωρευμένα προβλήματα ενδεχομένως να την γονατίσουν και να οδηγήσουν την ομάδα σε δύσκολες ατραπούς.

Το μέλλον είναι αβέβαιο και ευχή όλων μας να μην είναι ζοφερό…

Περισσότερα Video

Ακολουθήστε το athletic.gr στο Google News και στο Facebook