Το «μεγάλο αντίο» της Στ.Πιλάτου στον Athletic Radio

H κορυφαία αθλήτρια που έχει αναδείξει ο κρητικός κλασσικός αθλητισμός φιλοξενήθηκε στην εκπομπή «Στο γήπεδο του Athletic». Η δεύτερη στην Ευρώπη(2005 Μαδρίτη) αθλήτρια του μήκους, πρωταθλήτρια Ελλάδος στο αγώνισμα της  με μεγάλες επιδόσεις και επιτυχίες στην Ελλάδα και το εξωτερικό, αναφέρθηκε στην πορεία της, στον ΟΦΗ, στους ανθρώπους που την στήριξαν όλα αυτά τα χρόνια, αλλά και την απόφαση της να τερματίσει με ψηλά το κεφάλι την σπουδαία καριέρα της στα 30 της χρόνια… Που οφείλεται η απόφαση να σταματήσεις… «Θωρώ ότι ήταν η κατάλληλη στιγμή. Δεν ήθελα να φθαρώ και να εξευτελίσω τον εαυτό μου. Πέτυχα πράγματα που ήταν πάνω από τις δυνατότητες μου, δούλεψα πολύ από 9 χρονών για να τα καταφέρω. Είμαι 21 χρόνια στα στάδια. Ηρθε ένας σοβαρός τραυματισμός με τον τένοντα και δεν άντεχα άλλη επιβάρυνση» Ηταν δύσκολη απόφαση να πείς τέλος… «Ναι ήταν δύσκολη. Αλλά πόνεσε λιγότερο από ότι περίμενα. Φεύγω όμως γεμάτη…» Τι κρατάς από όλη αυτή τη διαδρομή… «Πάρα πολλά. Εζησα μεγάλες στιγμές. Μου εχουν μείνει τα ταξίδια γιατί έχω γυρίσει ως αθλήτρια όλο τον κόσμο. Αυτό θα μου λείψει. Μου έμεινε γη γνωριμία με τον προπονητή μου τον Γιώργο τον Κόκκινο, που είναι άνθρωπος με όλη τη σημασία της λέξεως. Μου έμειναν πολλές χαρές, αλλά και πολλές λύπες. Χαμόγελα αλλά και δάκρυα». Η καλύτερη σου και η χειρότερη σε αυτά τα 21 χρόνια στον κλασσικό αθλητισμό; «Δεν θα ξεχάσω ποτέ όταν μπήκα στο Ολυμπιακό στάδιο της Αθήνας για να αγωνιστώ στους Ολυμπιακούς αγώνες. Ηταν κάτι εκπληκτικό με όλο αυτόν τον κόσμο. Δεν το πίστευα ότι ήμουν και εγώ εκεί. Η χειρότερη ήταν ο τραυματισμός στον τένοντα το 2006 στα Τοφάλεια. Εκοψα τον τένοντα μου στους αγώνες αυτούς μετά από μια επίπονη και πολύ δυνατή προετοιμασία που είχα κάνει. Αυτός ο τραυματισμός ήταν πιστεύω η αρχή του τέλους». Οικονομικά οφέλη είχες από τον κλασσικό αθλητισμό; «Όποιος λέει ότι οι αθλητές του στίβου κάνουν αθλητισμό για να βγάλει λεφτά τότε είναι καμμένο χαρτί. Αν πας με γνώμονα με τα λεφτά τότε χάθηκες. Δεν υπάρχουν απολαβές. Μόνο κάποιοι χορηγοί που στηρίζουν για τα έξοδα μας. Ημουν από τις τυχερές γιατί είχα ένα χορηγό από το 2001.Ειχα τη NIKE μετά πήγα στην Puma και εκεί ο Γιώργος Γλού με στήριξε. Να σημειώσω ότι για το αργυρό μετάλλιο που πήρα στο Πανευρωπαικό της Μαδρίτης, δεν πήρα ούτε ένα ευρώ γιατί η Πολιτεία δεν πριμοδοτεί τον κλειστό στίβο. Το μόνο που κέρδισα ήταν με την επιτυχία μου να κερδίσω μια θέση στο Δήμο Ηρακλείου. Δεν μου έκανε κανείς χάρη. Το προέβλεπε η νομοθεσία όμως…». Είχες και προτάσεις  για μεταγραφή κατά καιρούς αλλά δεν δέχθηκες… «Δεν ήθελα να πουν κάποιοι ότι τους πούλησα. Γεννήθηκα σε αυτό το σωματείο, δεν άλλαξα ποτέ προπονητή και ήθελα να μείνω στο Ηράκλειο που το υπεραγαπώ». Παρακολουθείς την ποδοσφαιρική ομάδα; «Φυσικά. Είμαι 20 χρόνια μέσα στον ΟΦΗ και φοράω το σήμα του. Πηγαίνω και στο γήπεδο και με τη φωνή μου προσπαθώ να ενισχύσω την ομάδα να πετύχει το στόχο και να ανέβει στην Α’ Εθνική. Θέλω να πω και κάτι σαν αθλήτρια πάνω στο θέμα των οικονομικών οφειλών που έχει ο ΟΦΗ προς τους παίκτες, όπως διαβάζω. Πρέπει οι αθλητές να κοιτάζουν και τους εαυτούς τους. Αυτό που κάνουν. Δεν μπορεί να μην παίζουν επειδή είναι απλήρωτοι. Δεν είναι μόνο η τσέπη το κριτήριο. Ας βγάλουν τον ΟΦΗ στην Α’ Έθνική και να γίνουν ήρωες στο Ηράκλειο. Ο κόσμος στηρίζει πολύ την ομάδα και αυτό πρέπει να είναι το μεγάλο μήνυμα για όλους. Εύχομαι να τα καταφέρει φέτος. Δεν ταιριάζει στον ΟΦΗ η Β’ Εθνική». Σκέφτεσαι να μείνεις στο χώρο από κάποιο άλλο πόστο; «Δεν το έχω σκεφτεί, ούτε μου έχει γίνει κάποια πρόταση. Αν μου γίνει το συζητάμε».