Μάχη μέχρι τελικής πτώσεως…

Κέρδισε ο ΟΦΗ στο Παγκρήτιο και λίγο έλειψε να χτυπήσουν οι… καμπάνες του Αγίου Μηνά. Σε αυτό το σημείο έφτασε ο πάλαι ποτέ κραταιός στην έδρα του ΟΦΗ. Να κερδίζει στην χάση και στην φέξη και να πανηγυρίζει για αυτό. Τη χρειαζόταν, βέβαια, τη νίκη αυτή η οποία αν δεν ερχόταν ο ΟΦΗ θα έκανε τώρα πλάνα για την Β΄ Εθνική. Δεν θα πρέπει όμως να παρασύρει σε βιαστικά συμπεράσματα ούτε να οδηγεί σε θριαμβολογίες. Ο ΟΦΗ δεν πέτυχε τίποτα παραπάνω από μια νίκη. Κέρδισε τον Πανιώνιο και πήρε τρεις βαθμούς. Εξακολουθεί όμως να βρίσκεται κάτω από την ζώνη και να μην κρατάει την τύχη στα χέρια του. Τα αποτελέσματα της 18ης αγωνιστικής ήταν όλα φυσιολογικά και κάποια από αυτά δεν ευνόησαν τον ΟΦΗ που συνεχίζει, όπως είπε και ο Γιάννης Ματζουράκης, να είναι στην… «πρίζα». Ο τεχνικός του ΟΦΗ πήρε το ρίσκο με τα νέα πρόσωπα και σε πρώτη φάση δικαιώθηκε. Δεν είναι και εύκολο να αλλάξεις την ομάδα σου εν μέσω πρωταθλήματος. Το πρώτο δείγμα ήταν θετικό αλλά δεν αρκεί. Χρειάζεται διάρκεια γιατί ο δρόμος είναι ακόμα μακρύς. Οι νέοι παίκτες έδειξαν ότι διαθέτουν κάποια από τα στοιχεία που έλειπαν από την ομάδα αλλά ας μην προτρέξουμε να κάνουμε κρίσεις που στο μέλλον μπορεί να αποδειχθούν λάθος. Ο Ματζουράκης δεν είναι θαυματοποιός, έχει δύσκολο έργο. Προσπαθεί με κάθε τρόπο ακόμα και με αλχημείες, να βελτιώσει την εικόνα της ομάδας του και να την κάνει ανταγωνιστική τουλάχιστον στο Παγκρήτιο αφού το κλειδί για την σωτηρία είναι τα εντός έδρας παιχνίδια. Σε αυτήν την φάση δεν χρειάζονται λόγια, ούτε ευχολόγια. Μια νίκη δεν σημαίνει κάτι περισσότερο από ένα τρίποντο και μην ξεχνάμε ότι ο ΟΦΗ βρίσκεται ακόμα με την πλάτη στον τοίχο. Πέραν του ΟΦΗ όμως δύσκολες στιγμές περνάει και ο Εργοτέλης. Το είχα γράψει και παλαιότερα, μετά το Ηρακλειώτικο ντέρμπι όταν κάποιοι έλεγαν ότι το ματς ήταν «αβαβά», ότι οι κιτρινόμαυροι έδειχναν σημάδια κάμψης. Και μέχρι πρότινος τουλάχιστον οι εντός έδρας απώλειες καλύπτονταν από τα θετικά αποτελέσματα μακριά από το Παγκρήτιο. Όμως πλέον ο Εργοτέλης βραχυκυκλώνει ακόμα και όταν περνάει την θάλασσα και βγαίνει εκτός νησιού. Η ηρεμία έδωσε την θέση της στην γκρίνια και στην(εκ νέου) αμφισβήτηση στο πρόσωπο του προπονητή. Το πλεονέκτημα του Εργοτέλη έναντι του ΟΦΗ είναι ότι κρατάει ακόμα την τύχη στα χέρια του. Αν σταματήσει να την κλωτσάει τότε μπορεί να κοιτάξει μπροστά με αισιοδοξία. Διαφορετικά και το δικό του μέλλον προδιαγράφεται δυσοίωνο και το Ηράκλειο θα βρεθεί στην δυσάρεστη θέση να διαθέτει δύο ομάδες που θα δίνουν μάχη σώμα με σώμα για την παραμονή μέχρι τελικής πτώσεως…