Τροχαίο δυστύχημα με έναν νεκρό στο κέντρο της Αθήνας

Ο ΟΦΗ του Τραϊανού Δέλλα παίρνει σάρκα και οστά

Γράφει ο Μανώλης Σαρρής στο blog του Gentikoule.

Ο ΟΦΗ κατάφερε να πάρει το πρώτο φετινό τρίποντο και μάλιστα με εμφατικό τρόπο. Δίχως να απειληθεί, δίχως να δεχθεί καθόλου φάσεις που βλέποντας βέβαια τον απολογισμό των δυο τελευταίων αγώνων παίρνει σχεδόν άριστα αφού και με τον Ατρόμητο αλλά και με τον Βόλο (αν δεν κάνω λάθος) δέχτηκε μόλις τέσσερις φάσεις ατην εστία.

Άρα αμυντικά και ανασταλτικά πάμε καλά.

Εκείνο που έλειπε με τον Ατρόμητο και το είχε με τον Βόλο ήταν η ποιότητα μεσοεπιθετικά. Μπήκε ο Φούντας που το επίπεδο του είναι πολύ ψηλότερο από τον μέσο όρο, μπήκε ο Σενγκέλια που η αξία του είναι τέτοια που μια φάση βγήκε και εκτέλεσε για το γκολ. Μπήκε και ο Γιούνγκ που ο ΟΦΗ τέτοιο επιθετικο με αυτά τα χαρακτηριστικά δεν διέθετε τα προηγούμενα χρόνια.

Εδώ θέλω να κάνω μια ιδιαίτερη αναφορά στον Νους. Αν για τον Φούντα γνωρίζουμε τι θα προσφέρει στον ΟΦΗ, για τον Αργεντινό έπρεπε να είμαστε ψυλλιασμένοι γιατί πρόκειται για έναν παίκτη που το τμήμα scouting κυνηγούσε για περισσότερους από δυο μήνες. Ένα παιδί που ήρθε στην Ευρώπη για πρώτη φορά και ψαχνοντας τα πατήματα του βλέπουμε ότι δίνει πράγματα και ενώ βρίσκεται ακόμα στο 30% με 40% των δυνατοτήτων του.

Είναι πλέον προφανές ότι τώρα στα πρώτα παιχνίδια μετρούν οι βαθμοί και η ουσία και όχι οι εντυπώσεις. Η εικόνα του ΟΦΗ να έχει κλειδώσει τον Βόλο σε 97 λεπτά και να τον έχει θέσει υπό καθεστώς ομηρίας φάνηκε ότι είναι πλάνο του Δέλλα που γνωρίζει καλύτερα από όλους ότι η ομάδα του με τρεις νέους παίκτες στην ενδεκάδα δεν διαθέτει ούτε την ομοιογένεια, ούτε την χημεία του Νοέμβρη.

Με τον ΟΦΗ να χτίζεται ακόμα και να χτίζεται σε στέρεες βάσεις, ο Τράι φτιάχνει σιγά σιγά αυτό που έχει στο μυαλό του και που είναι ακόμα στην αρχή.

Δεκαπέντε μέρες ο ΟΦΗ κερδίζει την ηρεμία του, την ησυχία όλων μας και περιμένοντας την τελευταία πινελιά με έκανε αυτη η πινελιά να ανυπομονώ για το ματς με τον Άρη.