Η αδικία με την Γ’ Εθνική και τις θέσεις ανόδου και η ατυχής πρόβλεψη με την αναδιάρθρωση

Η αναδιάρθρωση – μαμούθ του πρωταθλήματος της Γ’ Εθνικής ενόψει της επόμενης χρονιάς είχε πολλά καλά όπως η δημιουργία του Κρητικού ομίλου που σώζει τις ομάδες του νησιού από έξοδα δεκάδων χιλιάδων ευρώ λόγω των μεταφορικών αλλά παράλληλα τις ωθεί, ειδικά εκείνες που θέλουν να κάνουν πρωταθλητισμό, σε έναν μαραθώνιο που ουδείς μπορεί να προβλέψει τι θα συμβεί στο τέλος της αγωνιστικής περιόδου.

Είναι άδικο και παράλληλα εξοντωτικό για τις ομάδες που θέλουν να διεκδικήσουν την άνοδο στην Super League 2 να μπουν σε μια διαδικασία μιας μεγάλης αγωνιστικής περιόδου ώστε να παίζουν μέχρι τα τέλη Μάη μέχρι αρχές Ιούνη ώστε να μπορέσουν εξασφαλίσουν ένα από τέσσερα μόλις (!) εισιτήρια που θα οδηγούν στα επαγγελματικά πρωταθλήματα.

Είναι μια αδικία για όλες τις ομάδες της Γ’ Εθνικής που ενδεχομένως θα μπουν σε μια επένδυση αρκετών χιλιάδων ευρώ (και που δεν θα έχει ούτε το 5% των εσόδων) για να επενδύσουν σε έναν στόχο που μαθηματικά, βάσει πιθανοτήτων, μπορεί να μην οδηγήσει και πουθενά.

Και επειδή στην Ελλάδα το κομμάτι των αναδιαρθρώσεων είναι σύνηθες φαινόμενο, βρήκαμε πάλι να το κάνουμε εντελώς ανάποδα και παντελώς λανθασμένα. Γιατί οι αναδιαρθρώσεις δεν πάνε από πάνω προς τα κάτω, αλλά από κάτω προς τα πάνω και αφού πρώτα αποφάσισαν στην Super League 2 για το πως θα κινηθούν, πήρε σειρά και η Γ’ Εθνική.