Δέδες στον ΣΠΟΡ FM 104,2 για την επιστροφή του στο ΒΑΚ: «Συγκίνηση, θυμήθηκα πολύ όμορφες στιγμές»

Ο παλαίμαχος άσος του ΟΦΗ Αλέξης Δέδες μίλησε στον ΣΠΟΡ FM 104,2 για τα συναισθήματα του επιστρέφοντας, ως αντίπαλος, στο ΒΑΚ ενώ αποκάλυψε και μια επίσκεψη έκπληξη στο “Γεντί Κουλέ” για τους νεαρούς ποδοσφαιριστές της Κ17 της Καλαμάτας.

O Αλέξης Δέδες φόρεσε την φανέλα του ΟΦΗ την τριετία 1997 – 2000 και μιλώντας στον ΣΠΟΡ FM 104,2 και την εκπομπή “Θύρα 8” με τον Μανώλη Σαρρή αναφέρθηκε στο παρελθόν αλλά και στο παρόν. Μίλησε με αγάπη για τα τρία χρόνια παρουσίας στο Ηράκλειο.

Το περασμένο Σάββατο βρέθηκε ξανά στο “Βαρδινογιάννειο”, αυτήν την φορά ως προπονητής της Κ17 της Καλαμάτας και στην συνέντευξη που παραχώρησε στον ΣΠΟΡ FM 104,2 δεν έκρυψε την συγκίνηση του που είδε από κοντά ξανά παλιούς συμπαίκτες του ενώ αποκάλυψε πως, έπειτα από συννενόηση με τον ΟΦΗ, ξενάγησε τους νεαρούς ποδοσφαιριστές του στο “Γεντί Κουλέ”.

Αναλυτικά όσα είπε ο Αλέξης Δέδες στον ΣΠΟΡ FM 104,2 και την εκπομπή “Θύρα 8”:

Για το πως ένιωσε όταν πέρασε την πόρτα του ΒΑΚ μετά από τόσα χρόνια: “Συγκίνηση. Προσπαθούσα να μην με κοιτάζουν τα παιδιά. Έζησα πολύ ωραίες στιγμές. Τώρα δύο χρόνια σε μία ομάδα μπορεί να είσαι ο αρχηγός τη δεύτερη γιατί έχουν αλλάξει οι ρόλοι. Τότε εγώ συνάντησα παιδιά που ήταν από οκτώ χρόνια και πάνω στην ομάδα. Δεν μπορείς να μην λειτουργήσεις σαν ψυχή της ομάδας κάποια στιγμή. Όταν μπήκα μέσα λοιπόν θυμήθηκα πολύ όμορφες στιγμές. Έχουν αλλάξει βέβαια λίγο οι εγκαταστάσεις και τα γήπεδα, αλλά το κτήριο εκεί πάνω θυμίζει πολύ ωραίες στιγμές. Είδα τον Παύλο τον Αδάμο που έχουμε περάσει όμορφα. Τον Μανώλη τον Τζιρίτα ο οποίος ήταν ο πρώτος άνθρωπος που με υποδέχθηκε στο Ηράκλειο. Είχα κανονίσει και με άλλους ανθρώπους να βρεθώ, όπως με τον Μανώλη τον Παπαδάκη όμως δεν τα καταφέραμε. Παρ’ όλα αυτά μας δόθηκε η ευκαιρία, κυρίως στα παιδιά της Καλαμάτας να μπουν στο ιστορικό γήπεδο το “Γεντί Κουλέ”. Βγάλαμε όλοι μαζί φωτογραφίες, περάσαμε δίπλα από τα Κύπελλα και γενικά από όλη την ιστορία του ΟΦΗ. Κι’ ας είναι σκουριασμένο, για εμάς θα είναι πάντα το γήπεδο που αγωνιστήκαμε και πονέσαμε. Είχαμε τις χαρές μας και τις λύπες μας. Δεν θα φύγουν ποτέ”.

Για το πως νιώθει που ο σημερινός ΟΦΗ, έχει πολλά κοινά με τον τότε ΟΦΗ: “Υπάρχει ένα πλάνο που ακολουθούν πιστά. Και η διοίκηση και ο προπονητής, αλλά και οι παίκτες. Δεν το αλλάζουν και είναι σημαντικό αυτό. Κοιτάει σαφώς τους Έλληνες παίκτες και ψάχνει ξένους που θα κάνουν τη διαφορά, όπως και τότε. Το έχει καταφέρει αυτό. Είχα πιστέψει σε αυτή την επιτυχία του ΟΦΗ. Όσον αφορά το παιχνίδι της Νίκαιας, ήταν διαφορετικό ματς. Πίστευα ότι θα γίνει ένα καταπληκτικό παιχνίδι όπως και έγινε. Κάποια λάθη στοίχισαν και στη μία ομάδα και στην άλλη. Για εμάς τους φιλάθλους ήταν ένα πολύ ωραίο ματς. Η Καλαμάτα κατάφερε να σκοράρει στο τέλος και πήρε τη νίκη. Δεν ξέρω ακριβώς το σκεπτικό το πως μπορεί να το διαχειριστεί αυτό μία ομάδα. Αλλά όταν έχει κουρασμένους ποδοσφαιριστές, ή υπάρχουν οι γιατροί και οι φυσικοθεραπευτές που γνωρίζουν αν έχει κάτι κάποιος παίκτης και πρέπει να προφυλαχθεί για να μην τραυματιστεί. Μπορέι να στόιχισε αυτό στον ΟΦΗ. Η Καλαμάτα το εκμεταλλεύτηκε αυτό στο πρώτο ημίχρονο. Μετά εκεί που πήγε να γίνει η ολική ανατροπή, υπήρξε και λίγο η τύχη για την Καλαμάτα και η καλή προσωπική ενέγεια ενός παίκτη που με μία επαφή χτύπησε τη μπάλα και έδωσε στον Σίγκουρντσον για το 4-3”.

Για το που στήριζε ότι ο ΟΦΗ θα έκανε επιτυχίες: “Όταν έχεις βάλει σταθερές βάσεις και ακολουθείς το πλάνο σου θα έρθουν. Ο προπονητής δείχνει ότι πιστεύει και το έχει περάσει στους ποδοσφαιριστές. Ότι με όποιον παίζω μπορώ να καταφέρω πράγματα. Έκανε και ο ΟΦΗ κάποιες νίκες που του έδωσαν παραπάνω ψυχολογία. πχ στο Κύπελλο κέρδισες την ΑΕΚ, γιατί να μην κερδίσεις και στον τελικό τον ΠΑΟΚ. Ειναι σημαντικές οι νίκες αυτές. Δημιουργούν χαρακτήρα και μέταλλο. Γίνεται καλή διαχείρηση. Στο στραβό αποτέλεσμα υπάρχει εμπιστοσύνη“.

Για το αν μπορεί να παραμείνει εκεί που βρίσκεται τώρα: “Είναι η ευκαιρία του να το καταφέρει. Το μόνο που πρέπει να προσέξει, είναι το κομμάτι της διαχείρησης. Δύο καρπούζια σε μία μασχάλη δεν γίνεται. Κάποια στιγμή μπορεί να βγει η κούραση. Μπορεί να βγουν τραυματισμοί. Το προπονητικό επιτελείο του ΟΦΗ δουλεύει πολύ καλά, δεν ξέρω αν πρέπει να μεγαλώσει και το ρόστερ για να υπάρχουν περισσότερες αλλαγές. Η δεύτερη παράμετρος είναι το πως θα το διαχειριστούν και οι ίδιοι οι παίκτες. Δίνεται η ευκαιρία σε εκείνους που δεν έπαιξαν το ευρωπαϊκό ματς, να αγωνιστούν και κόντρα στην Καλαμάτα πχ να διεκδικήσουν τη θέση τους. Πρέπει να καταλάβουν ότι δεν υπάρχει εύκολο παιχνίδι. Αν θέλουν να αγωνίζονται στην Ευρώπη πρέπει να εκμεταλλευτούν την ευκαιρία που τους δίνεται. Και με αυτόν τον τρόπο θα παίρνει βαθμούς και στην Ελλάδα και στην Ευρώπη”

Για το πόσο σημαντικό είναι για την Καλαμάτα να βλέπουμε έναν Έλληνα προπονητή και Έλληνες παίκτες, αλλά και να κάνει μία νέα αρχή και στα τμήματα υποδομής: “Απουσίαζε αρκετά χρόνια η Καλαμάτα. Απέκτησε ένα προπονητή εδώ από τα μέρη μας, αλλά δεν είχε μεγάλες εμπειρίες. Έχει καταφέρει όμως να δέσει την ομάδα και να περάσει τη νοοτροπία του νικητή. Πήρε κάποια αποτελέσματα, αλλά και σε άλλα ματς που έχασε πχ με Παναθηναϊκό, έδειξε ότι μπορούσε να πάρει κάτι παραπάνω. Αυτό τους έδωσε ψυχολογία για τα επόμενα μάτς. Εκμεταλλεύτηκε τα όποια προβλήματα μπορεί να είχε ο ΠΑΟΚ, άριστα. Μπόρεσε να πάρει πόντους. Μας ευχαριστεί όλους που υπήρχαν Έλληνες παίχτες. Θυμίζει τις παλιές εποχές. Έχουν αλλάξει κάποια πράγματα σε σχέση με το παρελθόν. Αν ένας μικρός πλέον παίξει καλά μπορεί να τον πάρει μία μεγαλύτερη ομάδα. Πρέπει να προετοιμάσει κάτι για μετά όμως. Πρέπει να υπάρχει μία συνέχεια, μία συνέπεια. Στον ΟΦΗ υπάρχει μεγάλη οργάνωση στην ακαδημία, υπάρχει μεγάλο staff σε σχέση με εμάς. Τα γήπεδα υπάρχουν. Ο ΟΦΗ δείχνει ότι είναι σε έναν καλό δρόμο σε αυτό το κομμάτι. Η Καλαμάτα προσπαθεί ακόμα. Ήμασταν Β’ Εθνική και δύσκολα ερχόντουσαν παιδιά σε εμάς. Τα πρωταθλήματα της Super League 2 των “Κ” δεν ήταν και τόσο αξιόλογα. Δεν υπήρχαν πολλοί αγώνες. Ξεκινούσαμε αργά. Άρα δεν μπόρεσε κάποιο παιδί να δείξει κάτι, να πάρει επαγγελματικό συμβόλαιο και να δώσει παράλληλα και κίνητρο στα άλλα παιδιά. Έγινε μία μικρή αναβάθμιση μετά. Ανέβηκε λίγο το επίπεδο των παιδιών. Υπάρχει και ο Αστέρας που είναι Α’ Εθνική. Άρα πολλά παιδιά επέλεγαν να πάνε εκεί για να παίξουν πρώτη εθνική. Δεν μπορούσες να πεις σε κάποιο παιδί μείνε για να παίξεις Super League 2. Θέλουμε να πάμε στο μοντέλο του ΟΦΗ. Δεν μπορούμε ακόμα να πάμε σε εκείνο των “Big 4”, που έχουν να διαλέξουν ανάμεσα σε 5.000 παιδιά. Σίγουρα φέτος ήρθαν παιδιά από ομάδες της Μεσσηνίας πιο εύκολα. Ο επαγγελματισμός είχε απουσιάσει τόσα χρόνια, πρέπει να ανέβουμε επίπεδο. Είμαστε σε μία φάση τώρα που μαθαίνουμε ακόμα τον επαγγελματισμό ώστε να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις. Πρέπει να αντέξουμε και εμείς οι προπονητές, για να βγει κάτι καλό μετά“

Για τις αναμνήσεις από την τριετή παρουσία του στον ΟΦΗ και το αν θα αποχωρούσε από την ομάδα το 2000, αν μπορούσε να γυρίσει τον χρόνο πίσω: “Ατυχία ήταν για εμένα. Έτυχε η ασθένια του mister. Μου είχε πει ότι θα έμενα. Στη συνέχεια αποχώρησε και τότε κατάλαβα ότι η παραμονή μου στον ΟΦΗ θα ήταν δύσκολη, γιατί κάποιοι άνθρωποι μπορεί να εκτιμούσαν καλύτερα κάποιον άλλο ποδοσφαιριστή. Είχαμε πει για τρία χρόνια συμβόλαιο, να ξαναμείνω άλλα τρία πριν αρρωστήσει ο mister. Μετά εκείνοι που ανέλαβαν, άρχισαν να συζητούν για έναν χρόνο. Έτσι κατάλαβα ότι δεν θα έχω χρόνο συμμετοχής. Δεν ήξερα βέβαια ότι θα γινόταν τόσο γρήγορα η αλλαγή προπονητή. Αν θυμάστε έφυγε νωρίς από την Ευρώπη ο ΟΦΗ, ακόμα και στο Κύπελλο. Αν ήταν στον ΟΦΗ ο Γκέραρντ εγώ μπορεί να ήμουν ακόμη και τώρα στον σύλλογο. Το πιστεύω αυτό. Ήταν ένας άνθρωπος που στιγμάτισε το ελληνικό ποδόσφαρο. Τόσα παιδιά που ασχολήθηκαν με την προπονητική, Νιόπλιας, Αναστασίου, Παπαδόπουλος και άλλοι προπονητές, αγαπούν το ποδόσφαιρο.

Για τη χαρά του που επέστρεψε στο Ηράκλειο: “Στεναχωρήθηκα που δεν έγινε το πρόγραμμα όπως είχαμε πει εξ’ αρχής. Να μείνουμε και άλλη μέρα, να δω και άλλους ανθρώπους, να περπατήσουμε σε δρόμους που έχουν ξαναπερπατήσει. Έχουμε ζήσει πολλές χαρές με την ομάδα. Έχουμε μπει σε σπίτια πολλά. Έχουμε μεγάλη αγάπη. Φύγανε άνθρωποι που ζήσαμε πράγματα σπουδαία μαζί. Υπάρχει επικοινωνία και με άλλους. Είναι πράγματα που δεν μπορούν να ξεχαστούν, ευρωπαϊκές πορείες κλπ. Συναντιόμαστε με τα παιδιά του Γκέραρντ και μιλάμε ακόμη σαν να είμαστε στον ΟΦΗ. Και το Ηράκλειο, ο ΟΦΗ έχει μείνει στην καρδιά μας. Και ο μικρός μου που είναι 12 χρονών θέλει να έρθει στην Κρήτη, έχουμε πάρει και φανέλες από τους τελικούς. Όταν σε υποδέχονται κάποιοι άνθρωποι με τόση χαρά και έχεις δώσει και εσύ προφανώς πράγματα και το έχουν εκτιμήσει, έτσι όπως έχει γίνει η ζωή, αν σε αγαπάνε κάπου και στο δείχνουν πρέπει να το δείχνεις και εσύ. Όταν ήρθαμε Κρήτη και είδαν κάποια παιδιά που προπονώ από πολύ μικρή ηλικία, πως μου μιλούσαν, το σχολίασαν. Δημιουργείς φιλίες, σχέσεις. Είναι απίστευτο το τι κύκλους κάνει η ζωή. Ένα από τα πρώτα μου παιχνίδια που είχαμε παίξει, ήμουν 18 χρονών. Μετά ξαναήρθα να παίξω στα 25 και τώρα ήρθα αντίπαλος προπονητής στα 50+. Ήρθα με χαιρέτησαν, με αγκάλιασαν και με φωνάζουν Άλεξη”.